بازخوانی الگوهای معماری بومی تهران و به کارگیری آن در طراحی مراکز آموزشی سازمان آتش نشانی

الگوهای معماری بومی تهران به عنوان میراث فرهنگی و اقلیمی می توانند راهکارهای ارزشمندی برای طراحی معاصر ارائه دهند. این پژوهش با هدف بازخوانی الگوهای معماری بومی تهران و به کارگیری آن در طراحی مراکز آموزشی سازمان آتش نشانی انجام شده است. در این مطالعه کاربردی توصیفی داده های مربوط به ۲۰ نمونه از بناهای تاریخی تهران شامل خانه های قدیمی، آب انبارها و یخچال های طبیعی جمع آوری و تحلیل گردید. از روش های تحلیل محتوا و مدلسازی سه بعدی برای استخراج الگوهای معماری بومی استفاده شد. سیستم پیشنهادی در نرم افزار Revit پیاده سازی و با نظرسنجی از ۱۰۰ نفر از instructors و فراگیران مراکز آموزشی اعتبارسنجی گردید. نتایج نشان داد که الگوهای معماری بومی تهران شامل حیاط مرکزی، ایوان، بادگیر و حوض می توانند تا ۴۲٫۳٪ در کاهش مصرف انرژی، ۳۵٫۷٪ در بهبود آسایش حرارتی و ۲۸٫۹٪ در افزایش رضایتمندی کاربران موثر باشند. مهم ترین عوامل موثر در طراحی بهینه شامل تلفیق فناوری های نوین با الگوهای بومی (۳۲٫۵٪)، توجه به اقلیم محلی (۲۷٫۸٪)، انعطاف پذیری فضاهای آموزشی (۲۱٫۴٪) و حفظ هویت فرهنگی (۱۸٫۳٪) بوده است. این پژوهش می تواند به عنوان راهنمای طراحی مراکز آموزشی آینده سازمان آتش نشانی تهران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

معماری بومی ، مراکز آموزشی ، آتش نشانی تهران ، بهینه سازی انرژی ، طراحی اقلیمی