بهینه سازی مسیرهای دسترسی امداد و نجات آتش نشانی در بافت فرسوده تهران با استفاده از الگوریتم A* و در نظرگیری داده های بافت شهری (Modeling)

بافت فرسوده تهران با معابر narrow و پیچیدگی دسترسی چالش های جدی برای خدمات امداد و نجات ایجاد می کند. این پژوهش با هدف بهینه سازی مسیرهای دسترسی امداد و نجات در بافت فرسوده تهران با استفاده از الگوریتم A* و در نظرگیری داده های بافت شهری انجام شده است. در این مطالعه کاربردی توسعه ای داده های مربوط به شبکه معابر ۱۰ ناحیه دارای بافت فرسوده در تهران جمع آوری و پیش پردازش گردید. مدل بهینه سازی با تلفیق الگوریتم A* و سیستم استنتاج فازی توسعه داده شد که در آن پارامترهای عرض معبر، کیفیت pavement، شیب، ترافیک و فاصله به صورت همزمان در نظر گرفته شدند. مدل در محیط Python پیاده سازی و با ۵۰ سناریو مختلف مورد آزمون قرار گرفت. نتایج نشان داد مدل پیشنهادی قادر است زمان دسترسی به محل حادثه را به طور متوسط ۴۷٫۳ درصد نسبت به روش های مرسوم کاهش دهد، همچنین شاخص کارایی مدل در شرایط مختلف ۰٫۹۲ محاسبه شد. این سیستم می تواند به عنوان سامانه پشتیبان تصمیم گیری در مرکز فرماندهی سازمان آتش نشانی تهران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سیستم فازی ، A۱ ، بهینه سازی مسیر امداد و نجات ، بافت فرسوده ، الگوریتم