نقش طراحی شهری در ارتقای کیفیت زندگی و کاهش آسیب های اجتماعی

طراحی شهری به عنوان یکی از مولفه های اصلی مدیریت شهری نقشی اساسی در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و کاهش آسیب های اجتماعی ایفا می کند. شهرها به دلیل تراکم، جمعیت، کمبود منابع و فشارهای اقتصادی و اجتماعی بیش از پیش نیازمند فضاهای عمومی، ایمن، کارآمد و هویت بخش هستند. تحقیقات نشان می دهد که کیفیت محیط شهری می تواند به طور مستقیم بر احساس امنیت، تعاملات اجتماعی، نشاط عمومی و میزان مشارکت شهروندان تاثیر بگذارد. در سال های اخیر، رشد سریع شهرنشینی و توسعه نامتوازن شهری در ایران باعث افزایش مشکلاتی همچون گسترش سکونتگاه های غیررسمی، کاهش سرانه فضای سبز، ضعف در طراحی فضاهای عمومی و افزایش آسیب های اجتماعی شده است. در این میان، طراحی شهری علمی و هدفمند می تواند از طریق بهبود دسترسی به خدمات شهری، افزایش سرانه فضاهای سبز، طراحی خیابان ها و میدان های ایمن و کاربرپسند و تقویت هویت محلات به کاهش بسیاری از آسیب های اجتماعی از جمله جرم، اعتیاد و انزوا کمک کند. این مقاله با رویکرد تحلیلی، کاربردی به بررسی نقش طراحی شهری در ارتقای کیفیت زندگی و کاهش آسیب های اجتماعی می پردازد. روش تحقیق مبتنی بر مطالعات اسنادی و تحلیل نمونه های موفق داخلی و خارجی است. نتایج نشان می دهد که طراحی شهری نه تنها در بهبود شاخص های زیست پذیری شهری نقش دارد، بلکه به عنوان ابزاری پیشگیرانه در کاهش آسیب های اجتماعی عمل می کند. در نهایت مقاله حاضر پیشنهادهایی برای بهبود سیاست های طراحی شهری در ایران ارائه می دهد تا مسیر حرکت به سمت شهری سالم، ایمن و پایدار هموار گردد.

کلیدواژه ها:

آسیب های اجتماعی ، طراحی شهری ، فضای عمومی ، کیفیت زندگی ، مدیریت شهری