شهر هوشمند و نقش شهرداری ها در توسعه پایدار شهری

امروزه مفهوم شهر هوشمند به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی در توسعه پایدار شهری مطرح است. افزایش جمعیت شهرها، محدودیت منابع، نیاز به مدیریت بهینه خدمات شهری و ضرورت ارتقای کیفیت زندگی شهروندان، شهرداری ها را ملزم به استفاده از فناوری های نوین کرده است. شهر هوشمند در واقع شهری است که با بهره گیری از فناوری اطلاعات، اینترنت اشیا، داده های کلان و سیستم های هوشمند مدیریتی امکان تصمیم گیری دقیق تر و ارائه خدمات سریع تر و شفاف تر به شهروندان را فراهم می کند. شهرداری ها در این میان نقش حیاتی دارند؛ زیرا آن ها متولی اصلی مدیریت امور شهری از جمله شهرسازی، عمران، اصناف و درآمد هستند. حرکت به سمت شهر هوشمند می تواند ضمن بهبود فرآیندهای اداری، کاهش هزینه ها و افزایش رضایت شهروندان موجب تحقق درآمد پایدار برای شهرداری ها نیز شود. به عنوان نمونه، الکترونیکی شدن فرآیند صدور پروانه های ساختمانی و مجوزهای صنفی علاوه بر کاهش تخلفات شفافیت مالی و کاهش مراجعات حضوری را به دنبال دارد. همچنین استفاده از سامانه های هوشمند پایش ترافیک، مدیریت پسماند و کنترل ساخت و ساز کمک شایانی به توسعه پایدار و افزایش اعتماد عمومی خواهد کرد. این مقاله با رویکرد تحلیلی کاربردی به بررسی نقش شهرداری ها در پیاده سازی شهر هوشمند و تاثیر آن بر توسعه پایدار شهری می پردازد. روش تحقیق بر پایه مطالعه اسنادی، تحلیل تجربیات موفق داخلی و خارجی و بررسی ظرفیت های بومی در مدیریت شهری ایران است. نتایج نشان می دهد که تحقق شهر هوشمند نیازمند برنامه ریزی راهبردی، سرمایه گذاری در زیرساخت ها، آموزش نیروی انسانی و همکاری میان شهرداری، بخش خصوصی و شهروندان است. در نهایت، مقاله حاضر پیشنهادهایی جهت تسهیل گذار به شهر هوشمند و ایجاد منابع پایدار درآمدی برای شهرداری ها ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

درآمد پایدار ، توسعه پایدار ، شهر هوشمند ، شهرداری ، شهرسازی