کاربرد فناوری هوش مصنوعی در طراحی شهری برای بهبود ایمنی نظم بصری و مدیریت فضاهای عمومی

در دهه ی اخیر هوش مصنوعی به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در تحول نظام های شهری مطرح شده و نقش آن در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش به بررسی کارکردهای هوش مصنوعی در طراحی شهری با تمرکز بر سه محور اصلی - ایمنی محیطی، نظم بصری و مدیریت فضاهای عمومی - پرداخته شده است. هدف اصلی، تبیین چگونگی بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین، تحلیل داده های محیطی و سامانه های پیش بینی گر در تصمیم سازی های شهری است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، اسناد رسمی و بررسی تجربیات موفق جهانی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با تحلیل داده های مکانی و رفتاری به بهینه سازی چیدمان مبلمان شهری، پیش بینی تراکم جمعیت و ارتقای ایمنی تردد در فضاهای عمومی کمک کند. همچنین، استفاده از مدل های هوشمند در نورپردازی، پایش آلودگی نوری و طراحی مسیرهای ایمن برای عابران پیاده، نقش چشمگیری در بهبود امنیت روانی و آرامش شهروندان دارد. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که شهرهای آینده بدون به کارگیری فناوری های هوش مصنوعی در طراحی و مدیریت فضاهای شهری قادر به تحقق پایداری و سلامت اجتماعی نخواهند بود. در پایان راهکارهایی برای نهادینه سازی این فناوری در شهرداری ها و طرح های توسعه شهری ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، طراحی شهری ، ایمنی شهری ، مدیریت فضاهای عمومی ، نظم بصری