محله های تاب آور با معماری اقلیم گرا و کارکرد چندمنظوره در بافت شهری شهر بوشهر: مطالعه موردی مدل سازی انرژی آب و ارزیابی پذیرش اجتماعی

هدف این مطالعه استخراج و ارزیابی الگویی از محله های تاب آور در شهر بوشهر است که با رویکرد معماری اقلیم گرا و کاربری چند منظوره طراحی شده اند. با استفاده از داده های اقلیمی محلی، تحلیل بافت شهری با فناوری های GIS، مدل سازی انرژی با EnergyPlus و مدل سازی تهویه درون و بیرون با ENVI-met چارچوبی برای بهبود تاب آوری در برابر گرمایش شدید تابستان و کمبود منابع آب ارائه می شود. پنج سناریوی طراحی شامل سایه اندازی، دیوارهای سبز پویا، سطوح نفوذپذیر، پشت بام های سبز و فضاهای عمومی چندمنظوره پیاده سازی و ارزیابی می شوند. نتایج فرضی نشان می دهد که ترکیب استراتژی های اقلیم گرا با کاربری چند منظوره در بافت محله ای در بوشهر می تواند بار مصرف انرژی محله را به طور متوسط ۳۲-۱۸ درصد در فصول گرم کاهش دهد، سطح آسایش حرارتی کاربری های مختلف را بهبود بخشد و آب سطحی را به شکل موثرتری مدیریت کند. ارزیابی پذیرش اجتماعی با استفاده از کارگاه های طراحی و مصاحبه های نیمه ساختارمند نشان می دهد که مشارکت ساکنان و وجود فضاهای چندمنظوره پذیرش طرح ها را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. این مطالعه با ارائه دستورالعمل های اجرایی به شهرداری و شرکت های طراحی توصیه هایی برای سیاست گذاری و طراحی محله های تاب آور در اقلیم های ساحلی خشک ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بوشهر ، محله تاب آور ، معماری اقلیم گرا ، کاربری چند منظوره ، مدیریت آب ، تهویه طبیعی ، دیوارهای سبز ، طراحی جامع محله ای ، عدالت زیست محیطی