بررسی رابطه بین اعتماد به نفس حرفه ای معلمان و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان

اعتماد به نفس حرفه ای معلمان به عنوان یکی از مولفه های مهم شایستگی های حرفه ای، نقش قابل توجهی در کیفیت فرایند آموزش و پیامدهای تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. معلمانی که از اعتماد به نفس حرفه ای بالاتری برخوردارند، معمولا توانایی بیشتری در مدیریت کلاس، انتخاب راهبردهای آموزشی متنوع، برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان و مواجهه سازنده با چالش های آموزشی دارند. این ویژگی ها سبب می شود فضای کلاس درس به محیطی امن، پویا و حمایت گر تبدیل شود که در آن دانش آموزان با اطمینان بیشتری در فعالیت های یادگیری مشارکت می کنند. اعتماد به نفس حرفه ای معلم همچنین با نگرش مثبت نسبت به تدریس و باور به اثربخشی عملکرد خود همراه است و این امر می تواند انگیزه، اشتیاق و پایداری معلم در فرایند آموزش را افزایش دهد. در نتیجه، دانش آموزان نیز از طریق تعاملات مثبت، بازخوردهای سازنده و روش های تدریس اثربخش تر، فرصت های بیشتری برای یادگیری عمیق و پیشرفت تحصیلی پیدا می کنند. اهمیت بررسی این موضوع از آن جهت است که عملکرد تحصیلی دانش آموزان تنها تحت تاثیر توانایی های فردی آنان نیست، بلکه به شدت به ویژگی های حرفه ای و روان شناختی معلم وابسته است. بااین حال، در بسیاری از نظام های آموزشی، توجه اصلی بر دانش تخصصی و مهارت های فنی معلمان متمرکز بوده و نقش اعتماد به نفس حرفه ای به عنوان عاملی زمینه ساز برای بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این غفلت می تواند مانع از بهره برداری کامل از ظرفیت های انسانی معلمان در ارتقای کیفیت آموزش شود. بنابراین، مساله اساسی این پژوهش آن است که اعتماد به نفس حرفه ای معلمان چگونه و تا چه اندازه با ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان ارتباط دارد و کدام ابعاد این اعتماد به نفس بیشترین تاثیر را بر بهبود فرایند یاددهی–یادگیری و نتایج تحصیلی فراگیران برجای می گذارند. تبیین این رابطه می تواند مبنایی علمی برای برنامه های توانمندسازی معلمان و ارتقای کیفیت آموزشی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس حرفه ای معلم ، عملکرد تحصیلی ، کیفیت تدریس ، تعامل آموزشی ، توانمندسازی معلمان