هوش مصنوعی در خدمت آموزش بازی محور: فرصت ها و چالش ها

آموزش بازی محور به عنوان رویکردی مبتنی بر اصول تعامل، چالش و کشف، جایگاه خود را به عنوان ابزاری موثر در افزایش انگیزه و تعمیق یادگیری تثبیت کرده است. با این حال، تحول دیجیتال و ظهور فناوری های پیشرفته، مرحله جدیدی از تکامل این حوزه را رقم زده است. هوش مصنوعی با قابلیت های تحلیلی و انطباقی بی نظیر خود، این پتانسیل را دارد که آموزش بازی محور را از یک تجربه جذاب اما اغلب خطی، به یک محیط یادگیری پویا، هوشمند و کاملا شخصی شده ارتقا دهد. اهمیت این همگرایی در ایجاد فرصت هایی بی سابقه مانند طراحی مسیرهای یادگیری سفارشی، ارائه بازخورد هوشمند و سازنده در لحظه، خلق سناریوهای تطبیقی و پرورش مهارت های پیچیده تفکر نهفته است. اما بهره گیری کامل از این پتانسیل ها، مستلزم شناخت و مواجهه فعال با چالش های متعدد است. مساله اصلی این است که ورود هوش مصنوعی به عرصه آموزش بازی محور، با وجود نوید تحول، همواره با موانعی چون نیاز به سرمایه گذاری سنگین در زیرساخت و طراحی، نگرانی های اخلاقی درباره حریم خصوصی داده های یادگیرندگان، خطر ایجاد وابستگی بیش از حد به فناوری، کمبود نیروی انسانی متخصص و نیز نیاز به بازنگری در استانداردهای ارزشیابی آموزشی همراه بوده است. فقدان یک تحلیل همه جانبه که همزمان به ترسیم فرصت های نوین و شناسایی دقیق این چالش های ساختاری و محتوایی بپردازد، می تواند منجر به شکل گیری شکافی میان نظریه و عمل شود. این مقاله در پی آن است تا با بررسی این دوگانه حیاتی، چارچوبی متوازن برای درک و به کارگیری مسئولانه و اثربخش هوش مصنوعی در خدمت اهداف عالی آموزش بازی محور ارائه کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش بازی محور ، شخصی سازی یادگیری ، چالش های اخلاقی ، ارزشیابی سازگار