تحلیل رابطه آموزش کلاس معکوس با متغیرهای انگیزش تحصیلی و مهارت حل مسئله در دانش آموزان

با توجه به تغییرات سریع در نیازهای آموزشی و اهمیت پرورش مهارت های شناختی و انگیزشی در دانش آموزان، آموزش کلاس معکوس به عنوان رویکردی نوین و فعال در نظام های آموزشی مطرح شده است. در این روش، دانش آموزان پیش از حضور در کلاس با محتوای درس آشنا می شوند و زمان کلاس به فعالیت های تعاملی، بحث و حل مسئله اختصاص می یابد، امری که امکان یادگیری معنادار، مشارکت فعال و توسعه مهارت های تفکر انتقادی را فراهم می سازد. انگیزش تحصیلی یکی از متغیرهای کلیدی موفقیت آموزشی است که میزان علاقه، تعهد و تلاش دانش آموزان در یادگیری را نشان می دهد و ارتباط مستقیمی با پایداری یادگیری و عملکرد تحصیلی دارد. علاوه بر این، مهارت حل مسئله به عنوان توانایی تحلیل موقعیت ها، تصمیم گیری و ارائه راه حل های مناسب، نقشی اساسی در پرورش تفکر خلاق و تقویت یادگیری فعال ایفا می کند. آموزش کلاس معکوس با تمرکز بر فعالیت های کاربردی، بازخورد مستمر و تعامل دوسویه می تواند انگیزش تحصیلی را افزایش داده و فرصت تقویت مهارت های حل مسئله را برای دانش آموزان فراهم آورد. بااین حال، در بسیاری از پژوهش ها، رابطه مستقیم آموزش کلاس معکوس با این متغیرهای مهم کمتر مورد تحلیل نظام مند قرار گرفته و اغلب اثرات آن به صورت پراکنده یا توصیفی بررسی شده است. این خلا پژوهشی ضرورت انجام مطالعات تحلیلی را برجسته می سازد تا سازوکارهای دقیق و موثر آموزش معکوس در ارتقای انگیزش تحصیلی و تقویت مهارت حل مسئله روشن شود. بیان مساله این مقاله بر محور این سوال است که آموزش کلاس معکوس چگونه با متغیرهای انگیزش تحصیلی و مهارت حل مسئله در دانش آموزان مرتبط است و چه مولفه هایی بیشترین نقش را در ارتقای یادگیری فعال و عملکرد تحصیلی آنان ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش کلاس معکوس ، انگیزش تحصیلی ، مهارت حل مسئله ، یادگیری فعال ، دانش آموزان