آموزش معکوس به مثابه راهبردی برای افزایش انگیزه تحصیلی و تقویت مهارت حل مسئله

در سال های اخیر، رویکردهای نوین آموزشی توجه ویژه ای به روش های فعال و مشارکتی داشته اند و آموزش معکوس به عنوان یکی از این راهبردها، تحولی در فرآیند یاددهی یادگیری ایجاد کرده است. در آموزش معکوس، دانش آموزان پیش از کلاس با محتوای آموزشی آشنا می شوند و زمان کلاس به حل مسئله، بحث و فعالیت های تعاملی اختصاص می یابد؛ رویکردی که باعث افزایش مسئولیت پذیری، مشارکت فعال و یادگیری معنادار می شود. انگیزه تحصیلی به عنوان یکی از عوامل کلیدی موفقیت آموزشی، بیانگر میزان علاقه، تعهد و تلاش دانش آموزان در فرایند یادگیری است و می تواند با بهره گیری از روش های فعال و تعاملی به طور چشمگیری ارتقا یابد. آموزش معکوس با فراهم کردن فرصت تعامل بیشتر، بازخورد فوری و یادگیری مشارکتی، دانش آموزان را به یادگیرندگانی فعال و خودران تبدیل می کند و تجربه موفقیت در حل مسائل واقعی، اشتیاق آن ها را برای یادگیری بیشتر افزایش می دهد. افزون براین، تمرکز بر حل مسئله در کلاس، مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت و توانایی تحلیل موقعیت ها را تقویت می کند و زمینه ارتقای عملکرد تحصیلی را فراهم می آورد. بااین حال، در بسیاری از پژوهش ها، اثرات آموزش معکوس بر انگیزه تحصیلی و مهارت حل مسئله به صورت جزئی یا محدود بررسی شده و تحلیل نظام مند این راهبرد آموزشی در ایجاد انگیزش و مهارت های شناختی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این خلا پژوهشی اهمیت بررسی دقیق و علمی آموزش معکوس را برجسته می کند. بیان مساله این مقاله بر آن است که آموزش معکوس چگونه می تواند انگیزه تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهد و با چه سازوکارهایی مهارت های حل مسئله آنان را تقویت کند، تا فرایند یادگیری فعال، موثر و معنادار شکل گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش معکوس ، انگیزه تحصیلی ، حل مسئله ، یادگیری فعال ، دانش آموزان