تاثیر مشارکت در نماز جماعت بر شکل گیری روحیه جمعی دانش آموزان

مدرسه به عنوان یکی از کانون های اصلی جامعه پذیری، نقشی فراتر از انتقال دانش و مهارت های آموزشی بر عهده دارد و بستری برای شکل گیری روحیه جمعی، تعاملات اجتماعی و هویت مشترک در میان دانش آموزان فراهم می کند. روحیه جمعی به عنوان یکی از مولفه های مهم حیات اجتماعی، بیانگر میزان احساس تعلق، همدلی، همکاری و مسئولیت پذیری افراد در قبال گروه است و می تواند بر کیفیت روابط میان فردی، مشارکت در فعالیت های گروهی و فضای کلی مدرسه اثرگذار باشد. در این میان، مشارکت در فعالیت های جمعی منظم، به ویژه آیین های مشترک، نقش قابل توجهی در تقویت این روحیه ایفا می کند. نماز جماعت به عنوان یک آیین دینی و اجتماعی، دانش آموزان را در چارچوبی مشترک و منظم گرد هم می آورد و فرصت تجربه عملی «باهم بودن» را برای آنان فراهم می سازد. حضور داوطلبانه و هم زمان در نماز جماعت می تواند احساس برابری، نظم پذیری و هماهنگی جمعی را تقویت کرده و زمینه شکل گیری روابط مبتنی بر احترام متقابل و همدلی را فراهم آورد. این تجربه مشترک، دانش آموزان را از فردمحوری صرف فاصله داده و آنان را به درک نقش خود در یک کل منسجم اجتماعی سوق می دهد. بااین حال، در بسیاری از پژوهش های آموزشی، تمرکز اصلی بر پیامدهای فردی و اخلاقی نماز جماعت بوده و تاثیر آن بر شکل گیری روحیه جمعی دانش آموزان کمتر به صورت نظام مند بررسی شده است. این خلا پژوهشی در شرایطی مطرح می شود که مدارس با چالش هایی همچون کاهش مشارکت جمعی، ضعف همکاری گروهی و افزایش فردگرایی مواجه اند. ازاین رو، بررسی تاثیر مشارکت در نماز جماعت بر شکل گیری روحیه جمعی دانش آموزان، از اهمیت و ضرورت ویژه ای برخوردار است. بیان مساله این مقاله بر آن است که مشارکت در نماز جماعت چگونه می تواند به تقویت روحیه جمعی، افزایش احساس تعلق و ارتقای تعاملات گروهی در میان دانش آموزان منجر شود و چه ابعادی از این مشارکت بیشترین نقش را در این فرآیند ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

نماز جماعت ، روحیه جمعی ، مشارکت اجتماعی ، دانش آموزان ، مدرسه