تاثیر نگرش سازنده معلم بر ارتقای تعاملات کلاسی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

نگرش معلم به عنوان یکی از عوامل کلیدی در فرایند یاددهی–یادگیری، نقش مهمی در شکل دهی به محیط کلاس و کیفیت تعاملات آموزشی ایفا می کند. نگرش سازنده معلم که شامل خوش بینی آموزشی، اعتماد به توانایی های دانش آموزان، تمایل به ارائه بازخورد مثبت و تشویق مشارکت فعال است، می تواند زمینه ایجاد کلاس های پویا، تعاملی و مشارکت محور را فراهم سازد. در چنین محیطی، دانش آموزان احساس امنیت، ارزشمندی و انگیزه بیشتری دارند و با رغبت بالاتری در بحث ها، فعالیت های گروهی و پروژه های یادگیری مشارکت می کنند. این تعاملات کلاسی فعال نه تنها مهارت های اجتماعی و تفکر انتقادی دانش آموزان را تقویت می کند، بلکه به بهبود یادگیری مفهومی و پیشرفت تحصیلی آنان نیز منجر می شود. مطالعات نشان داده اند که نگرش مثبت و سازنده معلم می تواند کاهش اضطراب، افزایش اعتماد به نفس و تقویت انگیزش درونی دانش آموزان را به همراه داشته باشد و آن ها را به یادگیرندگانی فعال و مسئول تبدیل کند. بااین حال، در بسیاری از نظام های آموزشی، تمرکز بیش از حد بر محتوا و مهارت های فنی معلم قرار دارد و ابعاد نگرشی و رفتاری وی کمتر مورد توجه قرار می گیرد، که این امر می تواند اثرگذاری فرایند یاددهی–یادگیری را محدود کند. ازاین رو، بررسی تاثیر نگرش سازنده معلم بر ارتقای تعاملات کلاسی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، از اهمیت علمی و کاربردی بالایی برخوردار است. بیان مساله این پژوهش بر این محور است که نگرش سازنده معلم چگونه می تواند کیفیت تعاملات کلاسی را بهبود دهد و به چه صورت این تعاملات بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان اثرگذار هستند.

کلیدواژه ها:

نگرش سازنده معلم ، تعاملات کلاسی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال ، انگیزش دانش آموزان