به کارگیری فناوری های هوشمند در محیط های بازی محور آموزشی

در عصر تحول دیجیتال، نظام آموزشی با ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی و انطباق با نیازهای نسل جدید یادگیرندگان مواجه است. یکی از نویدبخش ترین راهبردهای پاسخگو به این نیاز، تلفیق محیط های بازی محور آموزشی با فناوری های هوشمند است. محیط های بازی محور با تکیه بر عناصری مانند چالش، تعامل و بازخورد سریع، به طور ذاتی انگیزش و درگیری شناختی را افزایش می دهند. با این حال، به کارگیری هوشمندانه فناوری هایی مانند هوش مصنوعی، واقعیت افزوده، تحلیل گرهای پیشرفته داده و اینترنت اشیا در این محیط ها، ظرفیتی بی سابقه شخصی سازی، تعاملی تر شدن و عمق بخشی به فرآیند یادگیری ایجاد می کند. اهمیت این تلفیق در توانایی آن برای خلق تجربیات یادگیری سیال، انطباقی و مبتنی بر کشف است که نه تنها بر دانش افزایی، بلکه بر پرورش مهارت های حل مسئله، خلاقیت و کار گروهی در شرایط شبیه سازی شده تمرکز دارد. با وجود پتانسیل بالا، مسئله اصلی این است که استفاده موثر از این فناوری ها در بستر بازی های آموزشی، نیازمند درکی عمیق از اصول یادگیری، طراحی بازی و قابلیت های فنی است و فقدان چارچوبی یکپارچه و پژوهش بنیاد می تواند به شکاف بین ظرفیت بالقوه و عملکرد واقعی بینجامد. این مقاله با توصیف این حوزه، در پی تبیین چگونگی و شرایط به کارگیری بهینه فناوری های هوشمند برای تقویت محیط های بازی محور است تا از یک سو فرصت های یادگیری را غنی تر سازد و از سوی دیگر، چالش های اجرایی پیش رو را شناسایی و تحلیل نماید.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند ، محیط بازی محور آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، هوش مصنوعی در آموزش ، تعامل یادگیرنده