هوش مصنوعی و پارادایم جدید در اندازه گیری آموزشی: تمرکز بر ارزیابی مستمر و فردی

با پیشرفت سریع فناوری های هوش مصنوعی و نفوذ آن ها در نظام های آموزشی، پارادایم های سنتی اندازه گیری و ارزشیابی آموزشی با چالش ها و فرصت های تازه ای مواجه شده اند. اندازه گیری آموزشی به عنوان یکی از ارکان اساسی فرایند یاددهی یادگیری، همواره نقش تعیین کننده ای در سنجش پیشرفت تحصیلی، هدایت آموزشی و بهبود کیفیت یادگیری ایفا کرده است، اما اتکای صرف به آزمون های مقطعی و یکسان، محدودیت هایی در بازنمایی واقعی توانمندی ها و نیازهای فردی یادگیرندگان به همراه داشته است. در این میان، هوش مصنوعی با قابلیت تحلیل داده های بزرگ، یادگیری ماشینی و پردازش الگوهای رفتاری، زمینه شکل گیری پارادایم جدیدی در اندازه گیری آموزشی را فراهم کرده است که بر ارزیابی مستمر، پویا و فردمحور تاکید دارد. این رویکرد نوین امکان پایش مداوم عملکرد یادگیرندگان، تحلیل مسیر یادگیری هر فرد و ارائه بازخوردهای شخصی سازی شده را فراهم می سازد و می تواند فاصله میان آموزش و ارزشیابی را کاهش دهد. ارزیابی مستمر مبتنی بر هوش مصنوعی، به جای تمرکز بر نتیجه نهایی، بر فرایند یادگیری تمرکز دارد و با شناسایی نقاط قوت و ضعف فردی، معلمان را در اتخاذ تصمیم های آموزشی آگاهانه یاری می کند. بااین حال، گذار به این پارادایم جدید با چالش هایی نظیر مسائل اخلاقی، حفظ حریم خصوصی داده ها، شفافیت الگوریتم ها و آمادگی نهادی نظام های آموزشی همراه است. در بسیاری از پژوهش ها، تمرکز اصلی بر کاربردهای آموزشی هوش مصنوعی بوده و نقش آن در بازتعریف مفاهیم و روش های اندازه گیری آموزشی کمتر به صورت جامع بررسی شده است. ازاین رو، پرداختن به هوش مصنوعی به عنوان عامل تحول آفرین در اندازه گیری آموزشی، ضرورتی علمی و کاربردی محسوب می شود. بیان مساله این مقاله بر آن است که هوش مصنوعی چگونه می تواند پارادایم جدیدی مبتنی بر ارزیابی مستمر و فردی در اندازه گیری آموزشی ایجاد کند و این تحول چه پیامدهایی برای کیفیت یادگیری و تصمیم گیری آموزشی به همراه دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اندازه گیری آموزشی ، ارزیابی مستمر ، ارزیابی فردی ، فناوری آموزشی