آموزش در عصر نوین : نقش معلمان در بهبود عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این بخش به ارائه خلاصه ای جامع از مقاله اختصاص دارد که هدف اصلی آن، واکاوی عمیق نقش تحول آفرین معلمان در راستای ارتقاء عملکرد و تضمین پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در پرتو مقتضیات عصر نوین و پارادایم های آموزشی جدید است. پارادایم سنتی انتقال دانش محور، دیگر پاسخگوی نیازهای جهان متصل به هم و دانش بنیان قرن بیست ویکم نیست؛ لذا، این پژوهش بر این فرض استوار است که موفقیت نظام های آموزشی مدرن به طور مستقیم وابسته به توانمندی معلمان در ایفای نقش های چندگانه از جمله تسهیل گری، مربیگری و طراحی تجارب یادگیری شخصی سازی شده است. در این راستا، تحولات فناورانه، تغییر الگوهای شناختی نسل جدید دانش آموزان و نیاز به توسعه مهارت های قرن بیست ویکم (مانند تفکر انتقادی، خلاقیت و همکاری) به عنوان محرک های اصلی تغییر در نقش معلم شناخته می شوند. چکیده حاضر مرور کوتاهی بر مسئله اصلی، اهداف پژوهش، روش شناسی فرضی (در صورت وجود) و مهم ترین یافته های مورد انتظار (مانند تاثیر یادگیری فعال بر نتایج تحصیلی و لزوم توسعه حرفه ای مستمر معلمان) ارائه می دهد. چالش هایی نظیر مقاومت در برابر تغییر، شکاف دیجیتالی در میان کادر آموزشی و نیاز به بازنگری ساختارهای ارزشیابی نیز به اختصار مطرح می گردد. در نهایت، بر ضرورت حمایت سیستمی از معلمان برای انطباق با این محیط پویا تاکید می شود تا اطمینان حاصل گردد که آموزش نه تنها محتوای صرف، بلکه فرآیندی برای شکوفایی پتانسیل های فردی و اجتماعی دانش آموزان خواهد بود. این مطالعه بر اهمیت رویکردهای مبتنی بر شواهد در تعریف مجدد صلاحیت های حرفه ای معلم در عصر نوین تاکید خواهد کرد و نتایج آن می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های موثر در حوزه توسعه منابع انسانی آموزش عالی و پرورش باشد (مرادی و احمدی، ۱۳۹۹)

کلیدواژه ها:

آموزش نوین ، نقش معلم ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی ، توسعه حرفه ای ، مهارت های قرن بیست ویکم ، انگیزش درونی ، یادگیری شخصی سازی شده