مدیر آموزگار و رهبری یاددهی–یادگیری در مدرسه

مدیریت آموزشی موثر سنگ بنای موفقیت تحصیلی دانش آموزان و توسعه حرفه ای معلمان است. در کانون این مدیریت، نقش محوری "مدیر آموزگار" یا رهبر آموزشی نهفته است که فراتر از وظایف اداری، مسئولیت هدایت و بهبود مستمر فرآیندهای یاددهی-یادگیری را بر عهده دارد. این مقاله به بررسی ابعاد مختلف رهبری یاددهی–یادگیری (Instructional Leadership) توسط مدیران مدارس می پردازد و نشان می دهد که چگونه تمرکز بر کیفیت تدریس و حمایت از رشد حرفه ای کارکنان می تواند نتایج یادگیری را به شکل چشمگیری ارتقا دهد. رهبری یاددهی–یادگیری نیازمند آن است که مدیران به طور فعال در فرآیند کلاس درس مشارکت کرده، استانداردهای بالای آموزشی را ترویج دهند و با فراهم آوردن منابع و فرصت های توسعه، فرهنگ پاسخگویی و نوآوری را در مدرسه نهادینه سازند. این رویکرد مدیریتی، مدیر را از یک ناظر صرف به یک تسهیل گر فعال یادگیری تبدیل می کند که چشم اندازی مشترک برای تعالی آموزشی خلق می نماید. تاکید بر بازخورد سازنده، نظارت بالینی (Clinical Supervision) و استفاده مبتنی بر شواهد از داده ها، از مولفه های کلیدی این نوع رهبری هستند. پژوهش ها نشان می دهند که مدارس دارای رهبری یاددهی–یادگیری قوی، شاهد کاهش شکاف های تحصیلی، افزایش انگیزه در میان معلمان و بهبود محسوس عملکرد دانش آموزان در ارزشیابی های استاندارد هستند. چالش اصلی در این مسیر، متعادل ساختن تعهدات اداری با زمان مورد نیاز برای تعاملات حرفه ای در کلاس درس است. این مقاله با هدف تبیین چارچوب های نظری و عملیاتی رهبری یاددهی–یادگیری، راهکارها و چالش های پیش روی مدیران در اجرای موثر این نقش حیاتی را مورد بحث قرار می دهد تا بستری برای بهبود مستمر کیفیت آموزش در نظام های آموزشی فراهم آید.

کلیدواژه ها:

رهبری یاددهی–یادگیری ، مدیر آموزگار ، کیفیت آموزش ، توسعه حرفه ای ، عملکرد دانش آموز