نقش روش های تدریس فعال در افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان

انگیزه تحصیلی یکی از مهم ترین عوامل موثر بر یادگیری عمیق، پیشرفت تحصیلی و پایداری دانش آموزان در فرایند آموزش است. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی به نقش روش های تدریس فعال در افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان افزایش یافته است. روش های تدریس فعال با تاکید بر مشارکت مستقیم دانش آموزان، تعامل، تفکر انتقادی و یادگیری معنادار، زمینه ای فراهم می کنند تا یادگیرندگان از حالت منفعل خارج شده و نقش فعالی در ساخت دانش ایفا کنند. هدف این مقاله بررسی نقش و تاثیر روش های تدریس فعال، از جمله یادگیری مشارکتی، بحث گروهی، حل مسئله، آموزش مبتنی بر پروژه و بازی های آموزشی، در افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با بررسی مطالعات و پژوهش های انجام شده در حوزه آموزش و روان شناسی تربیتی انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال باعث افزایش علاقه به درس، احساس خودکارآمدی، مشارکت کلاسی، مسئولیت پذیری و در نهایت ارتقای انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان می شود. همچنین، این روش ها با ایجاد محیطی پویا و جذاب، اضطراب یادگیری را کاهش داده و نگرش مثبت تری نسبت به مدرسه و یادگیری ایجاد می کنند. در پایان، مقاله بر ضرورت توانمندسازی معلمان و فراهم سازی بسترهای لازم برای اجرای موثر روش های تدریس فعال در مدارس تاکید می کند

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، انگیزه تحصیلی ، یادگیری مشارکتی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، مشارکت دانش آموزان ، خودکارآمدی تحصیلی ، یادگیری معنادار