تاثیر شیوه های مدیریت کلاس بر پیشرفت درسی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شیوه های مختلف مدیریت کلاس بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. مدیریت کلاس به عنوان یکی از مولفه های بنیادین فرایند آموزش و یادگیری، نقشی حیاتی در شکل دهی به محیط کلاس، تعاملات معلم و دانش آموز، و در نهایت، دستیابی به اهداف آموزشی ایفا می کند. این مطالعه با اتخاذ رویکردی کمی و کیفی، به تحلیل ارتباط بین سبک های مدیریتی (مانند مدیریت مشارکتی، اقتدارگرا و سهل گیرانه) و نتایج یادگیری دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی پرداخته است. فرضیه اصلی پژوهش بر این مبنا استوار است که شیوه های مدیریتی که بر نظم، ساختار روشن، انتظارات مشخص و ایجاد جو حمایتی توامان تاکید دارند، ارتباط معناداری با افزایش انگیزه درونی، کاهش رفتارهای نامطلوب و بهبود عملکرد تحصیلی دارند. یافته ها نشان دادند که مدیریت کلاس فعال و منعطف که بر روابط مثبت تمرکز دارد، به طور قابل توجهی با کاهش اضطراب یادگیری و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان مرتبط است. در مقابل، مدیریت کلاس های صرفا متمرکز بر انضباط خشک، منجر به کاهش خلاقیت و دلسردی دانش آموزان گردیده است. این نتایج بر لزوم آموزش مهارت های مدیریت کلاس پیشرفته به معلمان و توجه ویژه به ابعاد روانشناختی محیط آموزشی تاکید می ورزند. یافته های این تحقیق می تواند مبنایی برای تدوین برنامه های توسعه حرفه ای معلمان و بهبود سیاست های آموزشی در مدارس فراهم آورد تا محیط های یادگیری بهینه تری برای رشد همه جانبه دانش آموزان ایجاد گردد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، پیشرفت تحصیلی ، سبک تدریس ، محیط یادگیری ، انضباط دانش آموزی