فراتر از تدریس سنتی: بازی و تعامل به عنوان موتور یادگیری فعال

تحولات اخیر در آموزش و پرورش نشان می دهد که روش های سنتی تدریس، به تنهایی قادر به پاسخگویی به نیازهای یادگیری دانش آموزان و پرورش مهارت های حیاتی آن ها نیستند. در این راستا، یادگیری فعال که با بهره گیری از بازی های آموزشی و تعامل مستمر دانش آموزان شکل می گیرد، به عنوان رویکردی موثر در ارتقای انگیزه، مشارکت و مهارت های شناختی مطرح شده است. پژوهش حاضر با رویکرد مروری، به تحلیل مبانی نظری و یافته های پژوهشی مرتبط با کاربرد بازی و تعامل در کلاس درس می پردازد. نتایج مطالعات نشان می دهد که فعالیت های بازی محور و مشارکتی موجب افزایش خلاقیت، حل مسئله، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری یادگیرندگان می شوند. همچنین، ترکیب یادگیری فعال با روش های سنتی، تجربه یادگیری دانش آموزان را تقویت کرده و مشارکت آنان را در فرایند یاددهی–یادگیری پایدار می سازد. این مقاله با جمع بندی پژوهش های داخلی و بین المللی، راهکارهایی عملی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی ارائه می دهد تا با بهره گیری از بازی و تعامل، محیط های یادگیری پویا و موثر ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، بازی آموزشی ، تعامل دانش آموزان ، خلاقیت ، حل مسئله ، کلاس مشارکتی