یکپارچه سازی آموزش دیجیتال: ضرورت ها و پیامدها برای نظام آموزشی ایران

تحول دیجیتال در نظام های آموزشی، یکی از اولویت های اصلی برای پاسخگویی به نیازهای عصر فناوری اطلاعات و تغییرات سریع اجتماعی است. آموزش دیجیتال، به ویژه در قالب تدریس مجازی، امکان دسترسی گسترده تر به منابع یادگیری، ارتقای کیفیت آموزش و افزایش انعطاف پذیری در فرآیند یاددهی–یادگیری را فراهم می آورد. مقاله حاضر با رویکرد مروری، به بررسی ضرورت ها، پیامدها و فرصت های یکپارچه سازی آموزش دیجیتال در نظام آموزشی ایران می پردازد. یافته ها نشان می دهند که ادغام تدریس مجازی با روش های سنتی می تواند موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، ارتقای انگیزه و یادگیری عمیق، توسعه مهارت های فناوری و بهبود مدیریت منابع آموزشی شود. همچنین، چالش هایی نظیر نابرابری دسترسی به فناوری، آمادگی معلمان و نیاز به بازطراحی محتوای آموزشی، از جمله ملاحظات مهم در پیاده سازی موفق آموزش دیجیتال است. این پژوهش با جمع بندی مطالعات داخلی و بین المللی، چارچوبی کاربردی برای برنامه ریزان، معلمان و مدیران ارائه می دهد تا با بهره گیری از ظرفیت های آموزش دیجیتال، نظام آموزشی ایران را به سوی یادگیری هوشمند و انعطاف پذیر هدایت کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش دیجیتال ، تدریس مجازی ، یکپارچه سازی ، نظام آموزشی ایران ، یادگیری هوشمند ، فناوری آموزشی.