تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش اضطراب دانش آموزان

اضطراب در دوران کودکی و نوجوانی یکی از چالش های عمده نظام های آموزشی است که می تواند بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روان آینده فرد تاثیرات مخربی بگذارد. آموزش مهارت های زندگی به عنوان یک رویکرد پیشگیرانه و توانمندساز، ابزارهایی مانند حل مسئله، تصمیم گیری، مدیریت هیجانات و برقراری ارتباط موثر را به دانش آموزان می آموزد که می توانند به طور مستقیم با عوامل استرس زا مقابله کنند. این مقاله با مروری بر مبانی نظری اضطراب و مهارت های زندگی، به بررسی سازوکارهای مداخله ای و نتایج پژوهش های پیشین می پردازد و بر اهمیت ادغام این آموزش ها در برنامه درسی دوره ابتدایی تاکید می کند. معلمان می توانند تکنیک های ساده اما قدرتمندی را برای مدیریت استرس به دانش آموزان آموزش دهند. این مهارت ها ابزارهایی هستند که آن ها می توانند در تمام طول زندگی خود از آن ها استفاده کنند.نتایج نشان می دهد که برنامه های ساختارمند آموزش مهارت های زندگی، منجر به کاهش معنادار علائم اضطراب اجتماعی، عملکردی و عمومی در دانش آموزان می شود و نقش موثری در ارتقاء سلامت روان جامعه دانش آموزی ایفا می کند همچنین یافته های نظری نشان می دهد که آموزش هدفمند این مهارت ها به ویژه در محیط مدرسه، می تواند سطح اضطراب را کاهش داده و زمینه ساز رشد هیجانی و شناختی دانش آموزان شود. در نتیجه، آموزش مهارت های زندگی به عنوان راهکاری پیشگیرانه و تقویتی، می تواند جایگاهی موثر در برنامه های درسی مدارس داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، اضطراب ، دانش آموزان ابتدایی ، سلامت روان ، آموزش پیشگیرانه ، معلم ، دانش آموز