نقش آموزش هیبریدی در تکوین همبستگی گروهی و رفتارهای تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش به دنبال فهم عمیق از این که چگونه امکان دسترسی بر خط و آفلاین همزمان با هم فرصت های مشارکت فعال، همکاری گروهی، بازخورد مستمر و تعامل اجتماعی را در کلاس فراهم می کند و چگونه این فضاهای یادگیری چندحالته می توانند به بهبود انگیزه، پیوستگی به مدرسه و رعایت هنجارهای رفتاری منجر شوند. با توجه به تنوع سطح های یادگیری و تفاوت های فردی دانش آموزان ابتدایی، آموزش هیبریدی می تواند با طراحی فعالیت های تعاملی و گروهی که به شیوه های مختلف ارائه می شود، امکان مشارکت برابر برای همه کودکان را فراهم آورد و چارچوبی برای پایش و ارزیابی دقیق تر رفتارها و پیشرفت های تحصیلی ایجاد کند. مسئله اصلی این پژوهش این است که آیا و چگونه این رویکرد می تواند همبستگی گروهی را تقویت و رفتارهای تحصیلی را بهبود بخشد و چه ملاحظات اجرایی، تربیتی و فناوری برای پیاده سازی موفق این مدل لازم است. این مقاله به دنبال ارائه چارچوب های کارا برای طراحی واحدهای یادگیری هیبریدی، انتخاب ابزارهای مناسب، تعیین راهبردهای بازخورد و ارزیابی منطبق با اهداف تربیتی است تا بتواند بهبود مستمر رفتارهای سازگار با محیط مدرسه و ارتقای رفتارهای تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی را پشتیبانی کند.

کلیدواژه ها:

آموزش هیبریدی ، همبستگی گروهی ، رفتار تحصیلی ، یادگیری ابتدایی ، بازخورد آموزشی