تحلیل اثر آموزش هیبریدی بر همبستگی گروهی و پویایی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

در دهه های اخیر با توسعه فناوری های آموزشی، آموزش هیبریدی به عنوان رویکردی فراگیر امکان دسترسی به منابع جست وجوگر، ارتقای همکاری بین همسالان و بهبود سازوکارهای بازخورد را فراهم کرده است؛ این امر به ویژه در مقطع ابتدایی اهمیت دارد زیرا این دوره پایه ای به شمار می آید و نیازمند فضایی آموزشی است که هم مشارکت فعال دانش آموزان را تقویت کند و هم فرصت های یادگیری همسو با توانمندی های گوناگون آن ها فراهم آورد. مسئله بنیادی این پژوهش بررسی این است که آیا و چگونه آموزش هیبریدی می تواند با ایجادهای کوچک، وظایف مشترک، روش های یادگیری انعطاف پذیر و بازخورد منظم، همبستگی گروهی بین دانش آموزان را تقویت کرده و در عین حال پویایی تحصیلی آن ها، شامل انگیزه، استمرار در یادگیری و رفتارهای تعاملی مثبت را بهبود بخشد. از منظر عملی، این مقاله به دنبال تبیین چارچوب های آموزشی و راهکارهای اجرایی است تا مدارس بتوانند با به کارگیری طراحی های هیبریدی مناسب، محیطی یادگیری چندحالتی و پاسخگو بسازند که در آن تمامی کودکان فرصت برابر برای مشارکت فعال داشته باشند.

کلیدواژه ها:

آموزش هیبریدی ، همبستگی گروهی ، پویایی تحصیلی ، یادگیری ابتدایی و بازخورد