رهبری تحول آفرین در مدرسه: بسترساز پرورش خلاقیت دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_9349

تاریخ نمایه سازی: 12 بهمن 1404

چکیده مقاله:

رهبری تحول آفرین در مدرسه به عنوان بستری پویا برای پرورش خلاقیت دانش آموزان شناخته می شود و به شکلی هماهنگ با نیازهای امروز آموزش و پرورش، فضایی معنادار، مشارکتی و امن را فراهم می آورد تا هر دانش آموز بتواند با اعتماد به نفس اندیشه های نو و روش های نوین یادگیری را تجربه کند و از این تجربه ها برای دست یابی به راه حل های خلاقانه در مواجهه با چالش های فردی و جمعی بهره گیرد. اهمیت این موضوع از آن رو برجسته می شود که مدارس محور تحول می توانند با فراهم آوردن زمینه های رشد تفکر نقاد، کنج کاوی و همکاری میان کادر آموزشی، خانواده و جامعه، زمینه ساز شکل گیری فضای یادگیری عمیق و پایدار شوند و به جای بسنده کردن به حفظ و تکرار روال های سنتی، به توسعه فرهنگ سوال پرسیدن، آزمایش و بازاندیشی بینجامند. ضرورت پژوهش در این عرصه از آنجا ناشی می شود که مسیرهای مدیریت تغییر در مدارس با چالش هایی چون مقاومت در برابر نوآوری، تفاوت های فردی و فرهنگی و محدودیت های ساختاری روبه رو است و در نتیجه نیازمند طراحی استراتژی های تحول آفرین است تا بتوان به صورت نظام مند، فرایندهای تصمیم گیری، مشارکت معنادار دانش آموزان و انعطاف پذیری سلسله مراتب آموزشی را بهبود بخشید. بیان مساله در این حوزه باید به نحوی روشن به کاستی ها و فرصت های موجود پاسخ دهد تا با تبیین نقاط ضعف و قوت، راهبردهای عملی برای هدایت فرایندهای آموزشی به سوی خلاقیت گسترده تر ارائه شود؛ از جمله این موارد می توان به ایجاد فضاهای یادگیری فعال، تدوین سیاست های مبتنی بر اعتماد و توانمند سازی کادر آموزشی و ایجاد کانال های باز ارتباطی با دانش آموزان و خانواده ها اشاره کرد که هم سو با اهداف تعلیم و تربیت، فرهنگ نوآوری را تقویت کنند. در این چارچوب، نقش مدیران مدارس، معلمان، مشاوران و والدین به گونه ای روشن تعریف می شود تا با همکاری و همراهی یکدیگر بهره گیری از فرصت های نوآورانه برای رشد خلاقیت دانش آموزان تسهیل گردد و از سوی دیگر موانع اجرایی و ساختاری با ارائه راهکارهای عملی از میان برداشته شود و به توسعه رویکردی پایدار و کارآمد منجر شود.

نویسندگان

مریم بایگان

فوق لیسانس روان شناس کودکان استثنایی