الزامات و زیرساخت های لازم برای توسعه پایدار سواد دیجیتال در جامعه معلمان

در عصر تحول های پیوسته فناوری اطلاعات و ارتباطات، سواد دیجیتال به عنوان یکی از پایه های اساسی توانمندسازی معلمان و ارتقای کیفیت یادگیری مطرح می شود و پویایی این حوزه ایجاب می کند تا با تدوین الگوها و رویکردهای پایدار، امکان دسترسی برابر، یادگیری مادام العمر و مشارکت فعال همگان در فضاهای آموزشی فراهم آید. این مقاله توصیفی بر آن است تا الزامات مرتبط با توسعه پایدار سواد دیجیتال را از منظر معلمان بررسی کند و بر نقش چرخه های آموزشی، سیاست گذاری های آموزشی، مدیریت منابع و فرهنگ پژوهش محور تاکید نماید تا زیرساخت های لازم برای بهبود یادگیری دیجیتال، بهره وری فناوری و همسویی با الزامات عدالت آموزشی تعیین گردد. در این راستا، مساله اصلی در قالب پرسش هایی کیفی ترسیم می شود که چگونه می توان با طراحی مسیرهای آموزشی منطبق با نیازها و ظرفیت های معلمان، محیط های یادگیری فراگیر، امن و پایدار را ایجاد کرد، چگونه منابع آموزشی و فناوری های پشتیبان به صورت منظم و مبتنی بر داده ها بهبود یابند و چگونه مشارکت معلمان، مدیران و جوامع محلی می تواند به توسعه پایدار سواد دیجیتال کمک کند. همچنین، این پژوهش به تحلیل موانع اجرایی مانند کمبود فضاهای آموزشی، محدودیت های دسترسی به منابع و چالش های تربیت معلمان در استفاده از فناوری ها می پردازد و با ارائه پیشنهادهای عملی و چارچوب های ارزیابی، راهبردهایی برای تقویت ظرفیت های حرفه ای و ارتقای کیفیت آموزشی در سطح مدرسه و جامعه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال ، توسعه پایدار ، آموزش معلمان ، فناوری آموزشی ، سیاست گذاری آموزشی