واکاوی نقش هنر و دین در شکل گیری فرآیندهای آموزشی و تربیتی

واکاوی نقش هنر و دین در شکل گیری فرآیندهای آموزشی و تربیتی موضوعی است که با نگرشی فراگیر به تعامل میان دو منبع قدرتمند فرهنگی و معنوی به بررسی نحوه تاثیر دو عامل بر یادگیری، انگیزه، هویت و رفتار اجتماعی می پردازد و تلاش می کند تا روشن سازد چگونه هنر با زبان بیان و القای تجربه های زیباشناختی می تواند فضاهای آموزشی را غنی تر و پویاتر کند و آموزه های دینی با چارچوب های اخلاقی، معنوی و انسجام بخش مسیر رشد فردی و جمعی را همراستا سازد تا فراگیران در مواجهه با چالش های زندگی بتوانند با تفکر انتقادی، همدلی و مسئولیت پذیری گام بردارند؛ اهمیت موضوع از این منظر نمایان می شود که فرایندهای آموزشی و تربیتی امروز نیازمند بنیان هایی هستند که بتوانند هم به توسعه توانمندی های ذهنی هم به پرورش ارزش های انسانی و اجتماعی پاسخ دهند و در این راستا هنر می تواند به عنوان زبان مشترک تجربه های انسانی و دین به عنوان منبع معنویت و جهت دهی اخلاقی نقشی مرکزی ایفا کند تا آموزشی که به ابعاد شناختی محدود نشود بلکه به سمت ایجاد فهم عمیق از خوب و بد، بهتر زیستن و تفاهم میان باورها گام بردارد؛ بیان مساله در این مطالعه توصیفی باید روشن سازد که چگونه تعامل میان هنر و دین می تواند به بازتعریف فضاهای آموزشی و تربیتی منجر شود، چه راهبردهایی برای یکپارچه سازی این دو گناهی در محتوا و روش های تدریس وجود دارد و چگونه می توان با تکیه بر اصول عدالت آموزشی، احترام به تفاوت های فرهنگی و حفظ حریم شخصی در فرآیندهای یادگیری، زمینه ای فراهم آورد که هنر و دین با کارکردی همسو به تعالی فردی و اجتماعی منجر شوند

کلیدواژه ها:

هنر ، دین ، آموزش و پرورش ، تربیت اخلاقی ، هویت آموزشی