مطالعه تعامل هنر و آموزه های دینی در نظام تربیتی

مطالعه تعامل هنر و آموزه های دینی در نظام تربیتی موضوعی است که با رویکردی فراگیر به بررسی تاثیرات متقابل این دو حوزه ارزشمند فرهنگی و معنوی در فرایند یادگیری می پردازد و تلاش می کند چگونه هنر می تواند زبان بیان باورها و تجربه های معنوی را غنی تر سازد و آموزه های دینی نیز با تربیت احساسی و اخلاقی مسیرهای شناختی را تقویت کند تا یادگیرنده بتواند با نگرشی همسو با ارزش های انسانی و اجتماعی به مفاهیم تربیتی نزدیک شود و در فضای آموزشی با رویکردی جهان گرا و احترام به تفاوت های فرهنگی یا خانواده ها، جامعه و مدرسه را به هم پیوند دهد؛ اهمیت این پژوهش در توانمندی مدارس و موسسات آموزشی برای طراحی فضاها و برنامه های درسی است که از طریق اندازه گیری دقیق نیازهای یادگیرندگان، فرصت های ایجاد تفکر انتقادی، خلاقیت و همدلی را فراهم آورد و با استفاده از هنر به عنوان وسیله ای برای بازشناسی ابعاد معنوی و اخلاقی، آموزشی را فراتر از حفظ معلومی و حفظ سنتی گسترش دهد؛ بیان مساله در این مطالعه توصیفی باید روشن سازد که چگونه تعامل میان هنر و آموزه های دینی می تواند بهبود کیفیت تجربه یادگیری، تقویت مسئولیت اجتماعی و توسعه هویت اخلاقی کمک کند و در عین حال چه موانعی مانند تنوع باورها، تفاوت های فرهنگی، محدودیت های منابع و چالش های ارزیابی می تواند بر فرایند همزیستی این دو حوزه اثر بگذارند تا بتوان از طریق طراحی رویکردهای آموزشی سازگار با هدف های تربیتی، راهبردهای عملی برای تقویت مشارکت، تفکر نقدی و تعهد به ارزش های انسان دوستانه ارائه کرد.

کلیدواژه ها:

هنر ، آموزه های دینی ، تربیت ، تفکر اخلاقی ، فضای آموزشی