واکاوی نقش هوش مصنوعی در تحقق موثر یادگیری ترکیبی در مدارس

در فضای آموزشی امروز، ادغام هوش مصنوعی با فرایندهای یادگیری ترکیبی به عنوان روشی عملی در بهبود تجربه آموزشی مطرح می شود و امکان تفکیک دقیق نیازها و توانمندی های دانش آموزان را فراهم می سازد. این رویکرد با بهره گیری از تحلیل داده های یادگیری، بازخوردهای بهنگام و سازوکارهای موثر برای تطبیق محتوا با سطح و سرعت یادگیری، سیر پیشرفت تحصیلی را به شکل دقیق تر و شخصی سازی شده ای نمایان می سازد و امکان دسترسی عادلانه تر به منابع یادگیری را گسترش می دهد. اما در برابر این فرصت، پرسش های مهمی پدید می آید که بیان مساله این پژوهش را شکل می دهد: چگونه می توان با بهره گیری از قابلیت های هوش مصنوعی به بهبود هماهنگی بین یادگیری حضوری و یادگیری دیجیتال دست یافت، بدون اینکه عدالت آموزشی، شفافیت تصمیم گیری های الگوریتمی و حفظ حریم خصوصی کاهش یابد؟ همچنین چالش های عملی و اخلاقی مانند مدیریت داده های دانش آموزان، جلوگیری از سوگیری های موجود در مدل ها و پذیرش معلمان و دانش آموزان از این تحول چه راهکارهایی می طلبند تا تجربه یادگیری با ارزش های آموزشی همسو بماند. این مقاله به دنبال پاسخ دهی به سوالاتی است که چگونه می توان چارچوب های اخلاقی، سیاست های مدرسه ای و طراحی فضاهای یادگیری را همسو کرد تا مدل های یادگیری ماشین به فرایندهای تدریس روزمره پیوند یابد و با تنظیم بازخوردها، تخصیص منابع و مسیرهای راهنمایی آموزشی، تجربه یادگیری را غنی تر، فعال تر و پایدارتر کند. در نهایت بر ضرورت ایجاد توازنی پایدار میان کارکرد فناوری و ارزش های آموزشی تاکید می شود تا یادگیری ترکیبی در مدارس به تجربه ای فراگیر، باکیفیت و مورد اعتماد تبدیل گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی ، بازخورد آموزشی ، هماهنگی آموزشی