کاربرد شیوه های تدریس تسهیل گرا در تقویت خودارزیابی فراگیران

شیوه های تدریس تسهیل گرا به عنوان یک روش نوین آموزشی نقش بسزایی در تقویت خودارزیابی فراگیران ایفا می کنند و می توانند به ایجاد فضاهایی دموکراتیک و مشارکتی در فرآیند یادگیری کمک کنند. در این روش، معلمان به جای کنترل کامل کلاس، به عنوان تسهیل گران عمل می کنند و به دانش آموزان این امکان را می دهند که به صورت فعال در فرآیند یادگیری شرکت کنند. با کاهش فشار و استرس، فراگیران می توانند در یک فضای آزاد، نظرات و ارزیابی های خود را ابراز کنند که این امر به تقویت خودارزیابی آن ها می انجامد. این شیوه تدریس، علاوه بر ایجاد اعتمادی درونی در دانش آموزان، روحیه انتقادی آن ها را نیز پرورش می دهد و به آن ها یاد می دهد تا نقاط قوت و ضعف خود را شناسایی کنند و بر اساس آن به بهبود عملکرد خود بپردازند. همچنین، فراگیران با استفاده از ابزارهای مختلف مانند بازخورد همکلاسی ها و فعالیت های مشارکتی به ارزیابی دقیق تری از پیشرفت های خود دست خواهند یافت. به این ترتیب، نه تنها یادگیری معنادارتری صورت می گیرد، بلکه حس مسئولیت پذیری و خودآگاهی در فراگیران تقویت می شود. ضرورت به کارگیری این شیوه ها در نظام های آموزشی به ویژه در دوره های ابتدایی و متوسطه، به منظور حمایت از یادگیری فعال و مستقل، بیش از پیش احساس می شود. پژوهش در مورد کاربرد شیوه های تدریس تسهیل گرا و تاثیر آن ها بر خودارزیابی می تواند به خط مشی های آموزشی کمک کند و معلمان را در فرآیند تدریس یاری نماید. در نهایت، شناخت و پذیرش این روش ها می تواند به بهبود کیفیت یادگیری و تقویت مهارت های زندگی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

شیوه های تدریس ، تسهیل گرا ، خودارزیابی ، فراگیران ، یادگیری