از داده تا بینش: نقش هوش مصنوعی در تحول ارزیابی عملکرد فردی یادگیرندگان

در فراز و فرودهای تحصیلی معاصر، هوش مصنوعی به عنوان نیرویی پویای داده محور بنای تغییر در ارزیابی عملکرد فردی یادگیرندگان را می سازد و با ترکیب تحلیل های پیچیده از رفتارهای یادگیری، پاسخ ها و تعامل های آموزشی امکان درک دقیق تر از سطح یادگیری و محتوای درک شده را فراهم می آورد. این تحول به جای تکیه بر رویکردهای سنتی و یکپارچه به ارزیابی، بر تفکیک دقیق نیازها و توانمندی های فردی هر دانش آموز متمرکز می شود و از طریق بازخوردهای شخصی سازی شده، مسیرهای بهبود مستمر و انگیزه ی یادگیری را تقویت می کند. در این چارچوب، بیان مساله به چالش های اخلاقی،حقوقی و عملی می پردازد که با به کارگیری سامانه های هوش مصنوعی در ارزیابی فردی پدید می آید و پرسش اصلی را جویای نحوه حفظ عدالت آموزشی، حفظ حریم خصوصی و شفافیت فرایند می نماید، همچنین به بررسی روش های طراحی و پیاده سازی که داده های آموزشی را به بینش های قابل اقدام تبدیل می کند، بدون ایجاد انحصار یا سوء استفاده از اطلاعات می انجامد. این مقاله به دنبال پاسخ دهی به این سوال است که چگونه می توان با اعمال چارچوب های اخلاقی-حاکمیتی، فناوری های یادگیری ماشین و مدل های تحلیل پیشرفته، ارزیابی های فردی را به ابزارهایی تبدیل کرد که سطح آگاهی یادگیرنده را از طریق بازخوردهای به هنگام، هدفمند و انعطاف پذیر افزایش دهند و در عین حال به حفظ انسجام فرهنگی، احترام به تفاوت های فردی و تعمیق مسئولیت معلم و مدرسه در فرایند ارزیابی پایدار کمک کنند. در نهایت، ضرورت ایجاد تعادلی میان کارآیی فناوری و ارزش های آموزشی برای بهبود کیفیت تجربه یادگیری و اعتماد در فرایند ارزیابی از اهمیت بسزایی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

داده کاوی آموزشی ، ارزیابی فردی ، بازخورد شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی ، حریم خصوصی