نقش فعالیت های گروهی در بهبود مهارت های اجتماعی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش فعالیت های گروهی در بهبود مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی است. با توجه به اهمیت مهارت های اجتماعی در موفقیت تحصیلی و تعاملات میان فردی، این مطالعه به تحلیل اثرات مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های گروهی بر ابعاد مختلف مهارت های اجتماعی از جمله همکاری، همدلی، حل تعارض و مهارت های ارتباطی می پردازد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر مورد مطالعه در سال تحصیلی جاری بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته برای سنجش مهارت های اجتماعی و فرم مشاهده کلاسی برای ارزیابی نحوه تعامل دانش آموزان در فعالیت های گروهی بود. داده ها با استفاده از روش های توصیفی و آزمون های آماری استنباطی تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که مشارکت فعال در فعالیت های گروهی تاثیر مثبت و معناداری بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارد. بیشترین اثر مشاهده شده مربوط به ابعاد همکاری و مهارت های ارتباطی بود و مشارکت گروهی موجب ارتقای همدلی، حل تعارض و انگیزش برای تعامل اجتماعی نیز گردید. با این حال، موانعی مانند کمبود زمان، تراکم کلاس ها و محدودیت امکانات آموزشی از جمله عواملی بودند که اجرای موثر فعالیت های گروهی را محدود می کردند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که فعالیت های گروهی به عنوان یک روش آموزشی موثر می توانند به بهبود مهارت های اجتماعی دانش آموزان و ارتقای تعاملات مثبت در کلاس درس کمک کنند. این پژوهش همچنین بر اهمیت آموزش معلمان، برنامه ریزی ساختارمند فعالیت های گروهی و فراهم آوردن حمایت های محیطی برای افزایش اثربخشی این روش تاکید دارد. نتایج این مطالعه می تواند راهنمایی برای معلمان، مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی در جهت ارتقای مهارت های اجتماعی و تعاملات مثبت دانش آموزان ارائه دهد.