مروری نظام مند بر تاثیر یادگیری سیستمی و گروهی بر خلاقیت و تفکر سیستمی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر مرور نظام مند مطالعات مرتبط با تاثیر یادگیری سیستمی و یادگیری گروهی بر رشد خلاقیت و تفکر سیستمی دانش آموزان است. در دهه های اخیر، آموزش و پرورش جهانی با چالشی بنیادین در زمینه پرورش تفکر پیچیده و خلاقیت در محیط های یادگیری مواجه بوده است. در این میان، رویکرد یادگیری سیستمی (Systemic Learning) و یادگیری گروهی (Collaborative Learning) به عنوان دو جهت گیری کلیدی در نظریه های یادگیری ساخت گرایانه و بازتابی، ظرفیت قابل ملاحظه ای در ارتقاء مهارت های تفکر سطح بالا دارند (سونگ و همکاران، ۲۰۲۲؛ سعیدی و عبدالهی، ۱۴۰۱).در پژوهش حاضر با استفاده از رویکرد مرور نظام مند و تحلیل تطبیقی نتایج مطالعات بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، مجموعه ای از ۵۸ مقاله علمی معتبر از پایگاه های ScienceDirect، SpringerLink، ERIC و همچنین پایگاه های فارسی نظیر SID و نورمگز استخراج و تحلیل شده است. یافته های مرور نشان می دهد که یادگیری سیستمی و گروهی از سه طریق عمده بر خلاقیت و تفکر سیستمی اثرگذارند: نخست، افزایش انسجام شناختی از طریق تعاملات چندسطحی؛ دوم، تحریک بازنمایی ذهنی چندبعدی در حین حل مسائل واقعی؛ و سوم، تقویت ظرفیت بازاندیشی در فرایندهای یادگیری جمعی. این سه سازوکار به ویژه در محیط های یادگیری پروژه محور و فناوری محور، بیشترین بازده را در پرورش خلاقیت گروهی و بین رشته ای دارند (تائو و چانگ، ۲۰۲۳).

کلیدواژه ها:

یادگیری سیستمی ، یادگیری گروهی ، خلاقیت ، تفکر سیستمی ، آموزش نوین ، مرور نظام مند