هم افزایی تفریح و یادگیری اصیل: پارادایمی نوین در بازمهندسی محیط های یادگیری برای تعمیق درک

دوقطبی سازی کاذب میان «کار/تحصیل» و «تفریح/بازی» یکی از موانع اصلی در ایجاد انگیزه پایدار در نظام های آموزشی است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مولفه های تفریحی و سرگرم کننده (Edutainment) در تسهیل «یادگیری اصیل» انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با مرور نظام مند منابع علمی در بازه زمانی ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۳ می باشد. یافته ها نشان می دهد که ادغام مکانیسم های بازی وارسازی (Gamification) و فعالیت های لذت بخش در بستر تکالیف واقعی، منجر به ترشح دوپامین، کاهش اضطراب و افزایش درگیری شناختی (Flow) می شود. نتایج حاکی از آن است که تفریح در بستر یادگیری اصیل، نه یک زنگ تفریح، بلکه یک استراتژی شناختی برای کاهش مقاومت ذهنی در برابر یادگیری دشوار است. در نهایت، راهکارهایی برای تبدیل کلاس درس به محیطی «جدی اما لذت بخش» ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری اصیل ، بازی وارسازی (گیمیفیکیشن) ، سرگرمی آموزی ، روان شناسی شناختی ، یادگیری غوطه ورانه ، انگیزش درونی.