مولفه های مدرن در سنجش کیفیت یادگیری و تدریس در مدارس

سنجش کیفیت یادگیری و تدریس در مدارس به عنوان یکی از محورهای اصلی بهبود فرایند آموزشی مطرح می شود و نیازمند بازنگری در رویکردها و ابزارهای ارزیابی است تا بتوان از طریق آنچه در کلاس اتفاق می افتد تصویر روشنی از سطح یادگیری و فرآیندهای تدریس ارائه کرد. اهمیت این موضوع از آن روست که ابزارهای مدرن سنجش با تمرکز بر جنبه های فرایندی و نتیجه ای، امکان مشاهده عمیق تری از مهارت های کاربردی، تفکر انتقادی، همکاری گروهی و مسئولیت پذیری فراگیران فراهم می آورند و می توانند فاصله بین اهداف آموزشی و واقعیت کلاس را کاهش دهند. بیان مسئله در این پژوهش بر آن است که چگونه می توان مولفه های نوین مانند ارزیابی فرایند یادگیری، پرتفوی آموزشی، بازخورد مستمر و ارزیابی همکارانه را در محیط های مدرسه به کار بست تا بتوان تصویر قابل اتکایی از پیشرفت یادگیرندگان ارائه داد و تصمیم های تربیتی را مبتنی بر شواهد بهبود بخشید. همچنین، این مطالعه به دنبال پاسخ به پرسش هایی درباره طراحی و اجرای این مولفه ها در فضایی که تفاوت های فردی، سبک های یادگیری و تفاوت های فرهنگی را در نظر می گیرد و در عین حال عدالت آموزشی را حفظ می کند، می باشد. هدف کلان این مقاله ترسیم چارچوبی عملی برای توسعه و به کارگیری مولفه های مدرن در سنجش کیفیت یادگیری و تدریس در مدارس است تا معلمان بتوانند با استفاده از بازخوردهای پویا و مستدل، فرایند یادگیری را بهبود بخشند و فراگیران را در مسیر رشد و مسئولیت پذیری آموزشی هدایت کنند.

کلیدواژه ها:

بازخورد مداوم ، پرتفوی یادگیری ، ارزیابی فرایند ، ارزیابی همکارانه و عدالت آموزشی