یادگیری مشارکتی دانش آموزان در بسترهای آنلاین

با گسترش روزافزون فناوری اطلاعات و نفوذ آموزش الکترونیکی در سیستم های آموزشی، یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای پداگوژیکی برای افزایش تعامل و عمق یادگیری در بسترهای آنلاین مطرح شده است. یادگیری مشارکتی بر تعامل اجتماعی، تبادل نظر و ساخت دانش به صورت گروهی استوار است و در محیط های مجازی، ابزارهای دیجیتال امکان همکاری فراتر از محدودیت های زمانی و مکانی را فراهم می کنند. هدف این مقاله بررسی ابعاد مختلف یادگیری مشارکتی دانش آموزان در بسترهای آنلاین، شناسایی مزایا و چالش های آن و ارائه راهکارهایی برای بهبود فرآیند همکاری دیجیتال است. در این پژوهش به مبانی نظری یادگیری مشارکتی، نقش ابزارهای ارتباطی، طراحی محیط های یادگیری اجتماعی، چالش های تعامل و انگیزش، نقش معلم به عنوان تسهیل گر، ارزیابی در کار گروهی آنلاین و پیشنهادات برای پژوهش های آتی پرداخته می شود. نتایج نشان می دهد که اگرچه یادگیری مشارکتی آنلاین پتانسیل بالایی برای توسعه مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله دارد، اما نیازمند طراحی دقیق، حمایت معلم و مهارت های سواد دیجیتال دانش آموزان است. موفقیت این رویکرد در گرو ایجاد حس جامعه و اعتماد میان اعضای گروه در فضای مجازی است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، آموزش آنلاین ، تعامل اجتماعی ، یادگیری اجتماعی ، کار گروهی مجازی ، طراحی آموزشی.