شاخص های نوین ارزیابی عملکرد در محیط های یادگیری مدرسه

در عصر تحول سریع روش های آموزشی، ارزیابی عملکرد در فضاهای مدرسه به سوی ابزارها و معیارهای تازه می رود تا بتواند سطح واقعی مهارت ها و توانمندی های فراگیران را در موقعیت های یادگیری چندبعدی نمایش دهد و با اصول عدالت آموزشی همسو باشد. این مقاله با هدف روشن ساختن ضرورت بازنگری در فرایندهای ارزشیابی و بیان مسئله ای روشن در کاربرد و کارکرد این شاخص های نوین، می کوشد نشان دهد که ارزیابی های سنتی مانند اندازه گیری کلاسی و نمرات محدود نمی توانند به طور کامل قابلیت های شناختی، اجتماعی و انعطاف پذیری فراگیران را در محیط های یادگیری مدرن منعکس کنند. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که چگونه می توان شاخص های ارزیابی مبتنی بر پرتفوی یادگیری، بازخورد مداوم، ارزیابی فرایند و ارزیابی همکارانه را با روش های آموزشی مدرسه همسو ساخت تا بتوان تصویر جامعی از پیشرفت یادگیرندگان ارائه داد و تصمیم گیری های تربیتی و آموزشی را بهبود بخشید. همچنین، این مطالعه به دنبال پاسخ به پرسش هایی در زمینه طراحی و پیاده سازی این شاخص ها در فضایی که تنوع سبک های یادگیری و تفاوت های فردی و فرهنگی را در نظر می گیرد و همزمان عدالت آموزشی را حفظ می کند، می باشد. هدف کلان این مقاله ترسیم چارچوبی عملی برای توسعه و به کارگیری شاخص های نوین ارزیابی در مدرسه است تا معلمان بتوانند با استفاده از بازخوردهای پویا و مستدل، فرایند یادگیری را بهبود دهند و فراگیران را در مسیر رشد و مسئولیت پذیری آموزشی هدایت کنند.

کلیدواژه ها:

بازخورد مداوم ، پرتفوی یادگیری ، ارزیابی فرایند ، ارزیابی همکارانه ، عدالت آموزشی