فناوری های تحلیلی در سنجش اثربخشی برنامه های آموزشی در کلاس درس

در عصر تحولات فناوری اطلاعات و ارتباطات، ایفای نقش فناورانه در سنجش اثربخشی برنامه های آموزشی در کلاس درس به عنوان یک ضرورت همیشگی مطرح می شود تا از صحت و کارایی فرایندهای یاددهی و یادگیری اطمینان حاصل گردد. نوآوری هایی مانند تحلیل داده های یادگیری، سیستم های ارزیابی پیوسته و روایت های دیجیتال از فعالیت های فراگیران امکان رصد دقیق پیشرفت ها، تشخیص زودهنگام مشکلات یادگیری و بازتاب دهی به موقع به کلاس را فراهم می سازد و به تصمیم گیری های مدیریتی و آموزشی پایداری می بخشد. بیان مسئله در این پژوهش بر آن استوار است که چگونه می توان از فناوری های تحلیلی بمنظور اندازه گیری و تفسیر اثر بخشی مداخلات آموزشی استفاده کرد تا بتوان فرایندهای یاددهی و یادگیری را بهبود بخشید و عدالت آموزشی را رعایت کرد. پرسش اصلی این است که چه مدل ها و ابزارهای تحلیلی قابلیت تبیین رابطه بین شیوه های تدریس، پذیرش فراگیران و نتایج یادگیری را دارد و چگونه می توان داده های به دست آمده را به صورت کاربردی به کار گرفت تا بازخوردهای سازنده به معلمان، مدیران مدرسه و سیاست گذاران ارائه شود. همچنین، مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش ها است که چه ملاحظات اخلاقی و حریم خصوصی در جمع آوری و تحلیل داده های آموزشی وجود دارد و چگونه می توان با حفظ احترام به حقوق فراگیران، شفافیت و اعتماد را در فرایندهای ارزیابی تقویت کرد. هدف کلان این مقاله ترسیم چارچوبی عملی برای به کارگیری فناوری های تحلیلی در سنجش اثربخشی برنامه های آموزشی است تا بتوان از طریق ارائه بازخورد های دقیق و به موقع، کیفیت آموزش را ارتقا داد و اثرگذاری را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

تحلیل داده های آموزشی ، بازخورد آموزشی ، اندازه گیری اثربخشی ، عدالت آموزشی و حریم خصوصی