بازآموزی معلمان برای عصر هوش مصنوعی

با ورود انقلاب صنعتی چهارم و گسترش چشمگیر فناوری های هوش مصنوعی در تمامی ابعاد زندگی بشری، نظام های آموزشی با چالشی بنیادین برای بازتعریف نقش معلمان و فرآیندهای یادگیری مواجه شده اند. هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای شخصی سازی آموزش، افزایش کارایی مدیریتی و ارائه بازخوردهای آنی دارد، اما بهره برداری موثر از این فناوری مستلزم تغییر پارادایم در حرفه معلمی و ارتقای مهارت های حرفه ای معلمان است. هدف این مقاله بررسی ضرورت بازآموزی معلمان برای عصر هوش مصنوعی، شناسایی شکاف های مهارتی موجود و ارائه چارچوب هایی برای توسعه حرفه ای آن هاست. در این پژوهش به مبانی نظری بازآموزی، چالش های اخلاقی و قانونی، ادغام ابزارهای هوش مصنوعی در تدریس، تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر، موانع ساختاری و پیشنهادات برای پژوهش های آتی پرداخته می شود. نتایج نشان می دهد که بازآموزی معلمان نباید صرفا به آموزش مهارت های فنی محدود شود، بلکه باید شامل ارتقای سواد داده ای، درک ابعاد اخلاقی هوش مصنوعی و تقویت مهارت های اجتماعی-عاطفی باشد که ماشین ها قادر به جایگزینی آن ها نیستند. موفقیت در این گذار نیازمند هماهنگی سیاست گذاران آموزشی، دانشگاه های فرهنگیان و توسعه دهندگان فناوری است.

کلیدواژه ها:

بازآموزی معلمان ، هوش مصنوعی ، توسعه حرفه ای ، تحول دیجیتال ، سواد داده ای ، اخلاق در هوش مصنوعی