بررسی اثربخشی یادگیری دیجیتال در تقویت خلاقیت و نوآوری آموزشی در دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی یادگیری دیجیتال در تقویت خلاقیت و نوآوری آموزشی دانش آموزان بود. روش تحقیق از نوع مروری بوده و با تحلیل و بررسی نظام مند مطالعات و پژوهش های مرتبط در حوزه یادگیری دیجیتال، فناوری های نوین آموزشی و روش های تدریس فناورانه انجام شد. در این راستا، منابع علمی مرتبط شناسایی، گزینش و به صورت کیفی تحلیل شدند تا الگوها و یافته های مشترک استخراج گردد. یافته های پژوهش نشان داد که یادگیری دیجیتال، در صورت طراحی آموزشی مناسب، موجب افزایش تعامل، مشارکت فعال و مسئولیت پذیری دانش آموزان شده و نقش موثری در پرورش تفکر خلاق و نوآورانه آنان ایفا می کند. همچنین مشخص شد که روش های تدریس فعال نظیر آموزش معکوس و پروژه محور، در بستر یادگیری دیجیتال، اثربخشی بیشتری در ارتقای خلاقیت و نوآوری آموزشی دارند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که برنامه ریزی درسی منسجم و استفاده هدفمند از فناوری، شرط اصلی موفقیت یادگیری دیجیتال محسوب می شود. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که یادگیری دیجیتال، به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی، ظرفیت بالایی برای بهبود کیفیت آموزش و پاسخگویی به نیازهای یادگیرندگان دارد و می تواند نقش مهمی در تحقق اهداف آموزشی معاصر ایفا کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری دیجیتال ، خلاقیت آموزشی ، نوآوری آموزشی ، روش های تدریس نوین ، فناوری آموزشی