رابطه باورهای آموزشی معلمان متوسطه با مشارکت دانش آموزان در فعالیت های یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه باورهای آموزشی معلمان متوسطه با میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های یادگیری انجام شد. این مطالعه تلاش دارد نشان دهد که چگونه باورهای یادگیرنده محور یا سنتی معلمان، رفتار دانش آموزان و تعامل آن ها در کلاس درس را تحت تاثیر قرار می دهد. نوآوری این پژوهش در بررسی هم زمان باورهای آموزشی معلمان و مشارکت دانش آموزان با استفاده از داده های واقعی کلاس های متوسطه و تحلیل همبستگی و تفاوت میانگین است. این مطالعه علاوه بر بررسی رابطه مثبت باورهای یادگیرنده محور با مشارکت دانش آموزان، اثر آموزش ضمن خدمت و توانمندسازی حرفه ای معلمان را نیز بر مشارکت بررسی می کند. این مطالعه از نوع همبستگی – پیمایشی است. جامعه آماری شامل ۶۰ معلم و ۳۰۰ دانش آموز متوسطه بود که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه باورهای آموزشی معلمان و پرسشنامه مشارکت دانش آموزان بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و آزمون t مستقل تحلیل شدند. بین باور یادگیرنده محور معلمان و مشارکت دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (r = ۰.۷۸, p < ۰.۰۱). بین باور سنتی معلمان و مشارکت دانش آموزان رابطه منفی و معناداری وجود داشت (r = -۰.۴۵, p < ۰.۰۵).دانش آموزان کلاس هایی که معلمان آن ها در دوره های آموزش یادگیرنده محور شرکت کرده بودند، میزان مشارکت بالاتری داشتند (t = ۴.۳۲, p < ۰.۰۱). این پژوهش نشان داد که توجه به باورهای آموزشی معلمان و توانمندسازی حرفه ای آنان نقش کلیدی در افزایش مشارکت دانش آموزان و ارتقای کیفیت یادگیری دارد. به عبارت دیگر، تغییر نگرش معلمان به سمت رویکرد یادگیرنده محور و کاهش تدریس سنتی می تواند محیط های آموزشی پویا و مشارکتی ایجاد کند که در آن دانش آموزان با انگیزه و مشارکت فعال تر در فرآیند یادگیری حاضر می شوند.

کلیدواژه ها:

باورهای آموزشی ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری فعال ، معلمان متوسطه ، توانمندسازی حرفه ای