انگیزه درونی در مقابل انگیزه بیرونی در تحصیل

تمایز میان انگیزه درونی و انگیزه بیرونی یکی از بنیادی ترین مفاهیم در روانشناسی تربیتی است که تاثیر عمیقی بر فرآیند یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. این مقاله به بررسی و مقایسه این دو نوع انگیزه، مکانیزم های تاثیرگذاری آن ها و پیامدهای هر کدام در محیط های آموزشی می پردازد. انگیزه درونی که از درون فرد و به دلیل لذت، علاقه یا حس کنجکاوی شکل می گیرد، با کیفیت بالاتر یادگیری، پایداری بیشتر در برابر مشکلات و خلاقیت همراه است. در مقابل، انگیزه بیرونی که تحت تاثیر پاداش ها، تنبیه ها یا فشارهای محیطی است، اگرچه می تواند رفتار را در کوتاه مدت تحریک کند، اما اغلب منجر به کاهش علاقه و وابستگی به عوامل خارجی می شود. در این پژوهش، نظریه خودتعیین گری به عنوان چارچوب نظری اصلی معرفی شده و نقش معلمان و والدین در انتقال انگیزه بیرونی به درونی مورد بحث قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که ایجاد محیطی که نیازهای استقلال، شایستگی و ارتباط را برآورده سازد، کلید پرورش انگیزه درونی است. در نهایت، راهکارهایی برای تقویت انگیزه درونی در کلاس درس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

انگیزه درونی ، انگیزه بیرونی ، نظریه خودتعیین گری ، یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، آموزش