نقش دولت ها در حمایت از آموزش هوشمند

با ورود عصر دیجیتال و ظهور فناوری های نوین نظیر هوش مصنوعی، اینترنت اشیاء و کلان داده ها، نظام های آموزشی در سراسر جهان در آستانه تحولی بنیادین قرار گرفته اند. آموزش هوشمند که به تلفیق فناوری های پیشرفته با فرآیندهای یادگیری و تدریس می پردازد، پتانسیل بالایی برای شخصی سازی آموزش، افزایش کارایی و ارتقای عدالت آموزشی دارد. با این حال، تحقق این پتانسیل بدون حمایت فعال، هوشمندانه و ساختاریافته دولت ها میسر نخواهد شد. هدف این مقاله بررسی نقش چندوجهی دولت ها در حمایت از آموزش هوشمند است. در این پژوهش به مبانی نظری آموزش هوشمند، ضرورت سرمایه گذاری در زیرساخت های فنی، توسعه سیاست گذاری های قانونی و استانداردها، حمایت از توسعه حرفه ای معلمان، تضمین عدالت آموزشی و کاهش شکاف دیجیتال، و چالش های اخلاقی و حریم خصوصی پرداخته می شود. نتایج نشان می دهد که نقش دولت ها باید از تامین کننده منابع به تسهیل گر و ناظر بر اکوسیستم آموزش دیجیتال تغییر یابد. دولت ها با ایجاد چارچوب های قانونی، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و تمرکز بر توانمندسازی نیروی انسانی، می توانند گذار به آموزش هوشمند را مدیریت کنند. این مقاله با ارائه پیشنهادی برای پژوهش های آتی، راهکارهایی برای سیاست گذاران جهت بهره برداری حداکثری از فناوری در آموزش ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش هوشمند ، دولت ، سیاست گذاری آموزشی ، زیرساخت فناوری ، عدالت آموزشی ، هوش مصنوعی.