یادگیری مجازی و سلامت روان دانش آموزان در کلاس درس

با گسترش سریع فناوری های دیجیتال و ضرورت های ناشی از بحران های جهانی مانند همه گیری کووید-۱۹، یادگیری مجازی به عنوان یک جزء جدایی ناپذیر از نظام های آموزشی مدرن تبدیل شده است. اگرچه این روش انعطاف پذیری و دسترسی بالا را به همراه داشته است، اما تاثیرات عمیق و پیچیده ای بر سلامت روان دانش آموزان بر جای گذاشته است که نیازمند بررسی دقیق است. این پژوهش با هدف واکاوی رابطه میان یادگیری مجازی و شاخص های سلامت روان دانش آموزان، از جمله اضطراب، افسردگی، تنهایی و استرس تحصیلی انجام شده است. روش تحقیق حاضر از نوع مرور نظام گاه (Systematic Review) است و با تحلیل پژوهش ها و منابع معتبر انگلیسی در سال های اخیر، داده ها گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که یادگیری مجازی اگرچه برای برخی دانش آموزان کاهش استرس اجتماعی را به همراه داشته است، اما در بسیاری موارد منجر به افزایش احساس انزوا، خستگی دیجیتال، اضطراب عملکرد و کاهش تعاملات اجتماعی حضوری شده است. عواملی مانند نابرابری در دسترسی به فناوری (شکاف دیجیتال)، محیط نامناسب خانواده و فقدان ساختارهای حمایتی مدرسه، این تاثیرات منفی را تشدید کرده اند. با این حال، طراحی آموزشی مبتنی بر شفقت (Compassionate Design) و حفظ ارتباطات انسانی در بستر آنلاین می تواند اثرات مخرب را کاهش دهد. در نهایت، نتایج حاکی از آن است که تداوم آموزش مجازی نیازمند یک رویکرد چندوجهی است که در آن اولویت با حفظ تندرستی روان دانش آموزان در کنار اهداف آکادمیک است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مجازی ، سلامت روان ، دانش آموزان ، اضطراب تحصیلی ، تنهایی دیجیتال ، آموزش آنلاین