راهبردهای معاصر در یادگیری دیجیتال معلمان به منظور دگرگونی آموزشی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 8

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_9080

تاریخ نمایه سازی: 12 بهمن 1404

چکیده مقاله:

فرایند آموزش تنها به انتقال دانش محدود نمی شود بلکه کلید توسعه تفکر نقادانه، خلاقیت و مهارت های دیجیتال است که در زندگی حرفه ای و اجتماعی دانش آموزان کارکردی پایدار می یابد و این امر مستلزم بازنگری در روش ها، ابزارها و فضاهای یادگیری است تا به تناظر با مخاطب شناسی، اهداف تربیتی و شرایط محیطی پاسخ گوید. اهمیت پژوهش زمانی آشکار می شود که به تفاوت های فردی، دسترسی به منابع، تنوع محتوایی و فرصت های یادگیری خارج از محیط مدرسه توجه می شود و معلمانی که با فناوری تعامل موثر دارند می توانند مسیر یادگیری را شخصی سازی کنند، انگیزه یادگیری را تقویت نمایند و امکان یادگیری مداوم را برای دانش آموزان با سطوح مختلف فراهم آورند. در این چارچوب بیانیه مسئله از این منظر مطرح می شود که چگونه می توان ابزارها و استراتژی های دیجیتال را به گونه ای به کار بست که فرایند یادگیری را در تمامی ابعاد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بهبود بخشد و در عین حال مانع از تشدید نابرابری های دسترسی نشود؛ ضمن آنکه به چالش های اخلاقی، امنیتی و حریم خصوصی نیز توجه گردد تا با گشودگی و شفافیت در استفاده از داده های آموزشی، اعتماد بین مدرسه، خانواده و دانش آموز تقویت گردد. پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این پرسش است که چه راهبردهای معاصر در یادگیری دیجیتال معلمان می تواند به دگرگونی آموزشی منجر شود و چه سازوکارهایی برای ارزیابی اثرپذیری این راهبردها در قالب پروژه های یادگیری محور، تفکر سیستمی و همکاری کلاسی فراهم می آورد تا مسیر ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه مهارت های ۲۱ گانه در دوره های آموزشی دیجیتال همسو با هدف های آموزشی و چشم اندازهای ملی و بین المللی تبیین گردد. در این زمینه، گام های طراحی، پیاده سازی و ارزیابی مداوم راهبردها نقشی کلیدی دارند تا بتوان از بازخوردهای داده شده توسط دانش آموزان، والدین و همکاران آموزشی برای بهبود مداوم استفاده کرد و از این طریق رضایت مندی، مشارکت فعال و استقلال یادگیری تقویت شود. به این ترتیب، مسئله پژوهش نه تنها به بهبود کارکرد آموزشی بلکه به شکل گیری فرهنگ یادگیری مادام العمر بین معلمان و دانش آموزان می انجامد و می تواند به پیوستگی بین آموزش رسمی و تجربه های یادگیری غیررسمی منجر گردد. کلید اصلی در این مسیر همگرایی بین دانش تخصصی حوزه های درسی، توانمندی های فناوری اطلاعات و ارتباطات و طراحی یادگیری محور است تا با هم نشینی مناسب این سه عامل، فرصت های یادگیری با کیفیت برای همه فراگیران فراهم گردد و دگرگونی آموزشی با بهره گیری از یادگیری دیجیتال با اثرگذاری پایدار تداوم یابد.

نویسندگان

حامد سرگلزایی

کارشناسی زبان انگلیسی