رابطه نگرش به علوم و قصد انتخاب رشته های علوم تجربی

انتخاب رشته تحصیلی در مقطع متوسطه یکی از حیاتی ترین تصمیمات تحصیلی در زندگی دانش آموزان است که مسیر شغلی و آینده علمی آنان را تعیین می کند. در میان رشته های تحصیلی، علوم تجربی به دلیل نقش محوری آن در پیشرفت های تکنولوژیک و سلامت جامعه، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش های نظری نشان می دهد که نگرش دانش آموزان به دروس علوم، به عنوان یک سازه روان شناختی و آموزشی، نقش تعیین کننده ای در تمایل و قصد آنان برای انتخاب این رشته ایفا می کند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و توصیفی، به بررسی رابطه مفهومی و علی بین ابعاد مختلف نگرش به علوم و شکل گیری قصد رفتاری برای انتخاب رشته علوم تجربی می پردازد. در این پژوهش، با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و مرور نظام مند منابع نظری، ابعاد نگرش شامل علاقه، ارزش گذاری ادراک شده و خودکارآمدی علمی مورد واکاوی قرار گرفته است. نتایج تحلیل های نظری حاکی از آن است که نگرش مثبت به علوم، از طریق تقویت انگیزه درونی و ادراکات کاربردی از علم، مستقیما بر نیت انتخاب رشته تاثیر می گذارد. علاوه بر این، عوامل زمینه ای نظیر حمایت خانواده و تصویر ذهنی از مشاغل علوم، به عنوان متغیرهای تعدیل گر در این رابطه شناسایی شده اند که بر شدت و ضعف تاثیر نگرش بر تصمیم گیری نهایی می افزایند. در نهایت، این مقاله استدلال می کند که تقویت نگرش های مثبت از طریق اصلاح روش های تدریس و تغییر باورهای عمیق دانش آموزان درباره ماهیت علم، می تواند راهکاری موثر برای افزایش جذب نیروی انسانی متخصص در رشته های علوم تجربی باشد. یافته های این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران آموزشی، مشاوران تحصیلی و برنامه ریزان درسی به عنوان یک چارچوب نظری برای طراحی مداخلات آموزشی جهت هدایت صحیح استعدادها به سمت علوم پایه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نگرش به علوم ، قصد انتخاب رشته ، علوم تجربی ، تحلیل نظری