رابطه باورهای مذهبی و سلامت روان نوجوانان

دوران نوجوانی با تغییرات گسترده بیولوژیکی، شناختی و اجتماعی همراه است که این دوره را به زمانی حساس برای ظهور اختلالات روانی و همچنین شکل گیری هویت تبدیل کرده است. در میان عوامل متعدد موثر بر تندرستی روان در این دوران، باورهای مذهبی و معنوی به عنوان یک منبع مقاوم ساز و حمایت کننده شناخته می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و توصیفی، به بررسی رابطه مفهومی و نظری میان باورهای مذهبی و ابعاد مختلف سلامت روان نوجوانان می پردازد. نتایج تحلیل های نظری نشان می دهد که باورهای مذهبی از طریق مکانیسم هایی نظیر معناداری زندگی، حمایت اجتماعی، مقابله با استرس و تنظیم هیجان، می توانند نقش محافظتی در برابر اضطراب، افسردگی و رفتارهای پرخطر ایفا کنند. در این پژوهش، با تکیه بر نظریه های روان شناسی دین و مدل های مقابله، ابعاد مختلف باور مذهبی شامل تعبد ، رابطه با خداوند و شرکت در مراسم مذهبی مورد واکاوی قرار گرفته است. تحلیل ها حاکی از آن است که نوجوانانی که باورهای مذهبی منسجمی دارند، تمایل بیشتری به استفاده از سبک های مقابله سازگارانه دارند و در مواجهه با بحران های نوجوانی، احساس پوچی و ناامیدی کمتری را تجربه می کنند. با این حال، اشاره شده است که مذهبی بودن اجباری یا باورهای منعطف، می تواند اثرات معکوس داشته باشد. در نهایت، این مقاله استدلال می کند که تقویت باورهای مذهبی سالم و معنوی، می تواند به عنوان یک مداخله پیشگیرانه و درمانی موثر در نظام های روان شناسی و مشاوره نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد. یافته های این پژوهش نظری می تواند برای والدین، مربیان و متخصصان سلامت روان به عنوان راهنمایی برای درک ابعاد معنوی رشد نوجوان و استفاده از آن در جهت ارتقای تندرستی روان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

باورهای مذهبی ، سلامت روان ، نوجوانان ، مقابله با استرس