نقش واهمیت معلمان درتصمیم گیری های برنامه ریزی درسی

هدف از این پژوهش، کاوش چارچوب جایگاه معلمان در نظام برنامه ریزی درسی ایران است. در این زمینه، بر اساس طرح کیفی، ابعاد و مراحل جایگاه معلمان در برنامه ریزی درسی، با استفاده از ابزار مصاحبه باز و نیمه ساختارمند انجام شده و برای ارزیابی روایی و پایایی مطالعه از چهار معیار اعتبارپذیری، انتقال پذیری، اطمینان پذیری و تاییدپذیری استفاده شده است. روش نمونه گیری هدفمند است و بررسی بر اساس اشباع نظری با متخصصان، مدیران برنامه ریزی درسی در سازمان پژوهش و معلمان شهر تهران با معیار داشتن تجربه در برنامه ریزی درسی شکل گرفته که در پایان مصاحبه ها به ۳۰ نفر رسیده است. داده های به دست آمده با نرم افزار Nvivo از طریق فن تحلیل مضمون تحلیل و برای اعتباریابی داده های کیفی از روش همسوسازی نتایج حاصل از شبکه مضامین و تحلیل اسناد استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که معلم مهم ترین عنصر در موفقیت برنامه های درسی است. در عین حال جایگاه معلمان در برنامه ریزی درسی امری سهل الوصول نیست؛ بلکه موضوعی تخصصی است و با موانعی مانند ایجاد وظیفه اضافی برای معلمان وعدم تخصص آنها روبه-روست؛ اما ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان باعث می شود که غلبه بر موانع فوق ارزشمند شود. همچنین نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد جایگاه معلمان دارای ابعاد طراحی، تدوین، اجرا، ارزشیابی و بازنگری بوده و هریک دارای مولفه های گوناگونی است که در یافته های پژوهش نیز بررسی و بدان ها اشاره شده است.

کلیدواژه ها:

جایگاه معلمان ، برنامه ریزی درسی ، مراحل و ابعاد برنامه ریزی درسی