بررسی دیدگاه های معلمان نسبت به موانع و مزیت های استفاده از هوش مصنوعی در فرآیند تدریس

هدف این پژوهش، واکاوی تجارب زیسته معلمان دوره ابتدایی نسبت به چالش ها، فرصت ها و راهکارهای به کارگیری هوش مصنوعی در کلاس های درس است. روش پژوهش حاضر از نوع علمی- ترویجی و با رویکرد مطالعه کتابخانه ای و اسنادی بوده است. در این راستا، با بررسی نظام مند پیشینه پژوهش و مقالات نوین، داده ها استخراج و به صورت تحلیلی- ترکیبی تلفیق شدند. یافته های پژوهش نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی با قابلیت های شخصی سازی یادگیری، تفکیم شناختی و افزایش مشارکت دانش آموزان، فرصت های بی نظیری برای ارتقای کیفیت آموزش فراهم آورده، اما موانع جدی نظیر بحران اعتماد شناختی، نگرانی های اخلاقی، شکاف دیجیتال نسلی و فقدان مهارت های فنی در معلمان، فرآیند ادغام آن را با دشواری مواجه کرده است. نتایج حاکی از آن است که هوش مصنوعی جایگزین نقش انسانی و تربیتی معلم نیست، بلکه به عنوان ابزاری کمکی عمل می کند. بنابراین، برای تحقق استفاده موثر، لازم است از آموزش های مقطعی عبور کرده و به سمت توسعه حرفه ای پایدار معلمان، تدوین منشورهای اخلاقی و ایجاد جوامع تمرین حرفه ای حرکت شود تا تعادلی پویا میان هوش مصنوعی و هوش انسانی در محیط های آموزشی برقرار گردد

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ابتدایی ، تجارب زیسته معلمان ، چالش ها و فرصت ها ، حکمرانی آموزشی