طراحی محیطی مناسب برای دانش آموزان با نیازهای ویژه

آموزش فرآیندی بنیادین در رشد و تعالی انسان است که باید برای تمامی افراد، فارغ از توانایی های جسمی و ذهنی، در دسترس باشد. دانش آموزان با نیازهای ویژه به دلیل محدودیت های ادراکی، حرکتی یا شناختی، نیازمند محیط های آموزشی هستند که با استانداردهای طراحی تطبیق پذیر و فراگیر هماهنگ باشند. این مقاله با هدف بررسی اصول و ضوابط طراحی محیطی مناسب برای این گروه از دانش آموزان تدوین شده است. در این پژوهش، با استفاده از روش کتابخانه ای و مرور منابع معتبر، مولفه هایی نظیر دسترسی پذیری فیزیکی، ایمنی، حواس پنج گانه و انعطاف پذیری فضا مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که طراحی فراگیر که بر معماری شفابخش و اصول طراحی جهانی استوار است، تاثیر چشمگیری بر ارتقای استقلال، افزایش تمرکز و بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارد. نتیجه گیری حاصله حاکی از آن است که رعایت اصول ارگونومی و حذف موانع محیطی، تنها یک الزام قانونی نیست، بلکه ضرورتی اخلاقی و تربیتی برای تحقق عدالت آموزشی و ایجاد فرصت های برابر برای تمامی اعضای جامعه است.

کلیدواژه ها:

طراحی محیطی ، نیازهای ویژه ، آموزش فراگیر ، دسترسی پذیری ، معماری شفابخش ، ارگونومی