بررسی تاثیر برنامه های فوق برنامه بر پرورش مسئولیت پذیری تحصیلی و اجتماعی فراگیران

در عصر گسترش فرصت های یادگیری فراتر از چهارچوب رسمی، برنامه های فوق برنامه می توانند به عنوان بسترهایی کارآمد برای توسعه مسئولیت پذیری تحصیلی و اجتماعی فراگیران عمل کنند و با فراهم آوردن تجربه های عملی، مشارکت در تصمیم گیری های گروهی، مسئولیت پذیری در پیشبرد پروژه ها و تعامل دهی با جامعه، زمینه ساز رشد ذهنی و اجتماعی دانش آموزان شوند؛ این پژوهش به دنبال تبیین اهمیت این برنامه ها و فهم سازوکارهای تاثیرگذار آنها است تا بتوان از طریق طراحی مناسب، ارزیابی مستمر و بهبود مداوم، مسئولیت پذیری را نه تنها در سطح فردی بلکه در قالب کلان تر از طریق هم کاری با همسالان، معلمان و خانواده ها پرورش داد؛ همچنین توجه به تفاوت های فردی، دسترسی برابر به فرصت های یادگیری، عدالت آموزشی و حفظ تعادل سالم میان فعالیت های فوق برنامه با وظایف آکادمیک ضروری است تا از ایجاد فشارهای غیرمنصفانه یا فرسودگی جلوگیری شود و ارزش های اخلاقی، انگیزش یادگیری و حس مالکیت نسبت به فرایندهای یادگیری در دانش آموزان تقویت گردد. بیان مسئله این پژوهش این است که چگونه می توان برنامه های فوق برنامه را به گونه ای طراحی کرد که با ایجاد فضاهای مشارکتی، فراهم آوری فرصت های پاسخگویی به نتیجه های یادگیری و تقویت هم دلی و همکاری، رفتارهای مسئولانه تحصیلی و اجتماعی را در فراگیران ارتقا دهد و چه سازوکارهایی برای اندازه گیری اثر این رویکرد در طول زمان و در محیط های آموزشی گوناگون ارائه شود تا از بازخورد معلمان، والدین و خود دانش آموزان برای بهبود مستمر استفاده گردد.

کلیدواژه ها:

برنامه های فوق برنامه ، مسئولیت پذیری تحصیلی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، مشارکت دانش آموزی ، ارزیابی یادگیری